عاقبت مردی که به زیارت امام حسین علیه السلام نمی رفت!

شخصی از بزرگان هند به قصد مجاورت کربلای معلّی به این شهر آمد و مدت شش ماه در آنجا ساکن شد.

هیچگاه در این مدت داخل حرم مطهر نشده بود و هر وقت قصد زیارت داشت، بر بام منزل خود رفته، به آن حضرت سلام می کرد و او را زیارت می‌نمود.

 تا این که سرگذشت او را به «سید مرتضی»که از بزرگان آن عصر و مرسوم به «نقیب الاشراف» بود رساندند.

سید مرتضی به منزل او رفت و در این خصوص او را سرزنش نمود و گفت: «از آداب زیارت در مذهب اهل‌بیت علیه السلام این است که داخل حرم شوی و عقبه و ضریح را ببوسی.

 این روشی را که تو داری، برای کسانی است که در شهرهای دور می‌باشند و دستشان به حرم مطهر نمی‌رسد.»

آن مرد چون این سخن را شنید گفت: «ای نقیب الاشرف» از مال دنیا هر چه بخواهی از من بگیر و مرا از رفتن معذور دار.

هنگامی که سید مرتضی سخن او را شنید بسیار ناراحت شد و گفت: «من که برای مال دنیا این سخن را نگفتم؛ بلکه این روش را بدعت و زشت می‌دانم و نهی از منکر واجب است.»

وقتی آن مرد این سخن را شنید، آه سردی از جگر پر دردش کشید.

سپس از جا برخاست و غسل زیارت کرد و بهترین لباسش را پوشید و پا برهنه و با وقار از خانه خارج شد و با خشوع و خضوع تمام، نالان و گریان متوجه حرم حسینی گردید تا این که به در صحن مطهر رسید…

نخست سجده شکر کرد و عتبه صحن شریف را بوسید. سپس برخاست و لرزان، مانند جوجه گنجشکی که آن را در هوای سرد در آب انداخته باشند، بر خود می‌لرزید و با رنگ و روی زرد، همانند کسی که یک سوم روحش خارج گشته باشد، حرکت می‌کرد تا این که وارد کفش کن شد.

دوباره سجده شکر به جا آورد و زمین را بوسید و برخاست و مانند کسی که در حال احتضار باشد داخل ایوان مقدس گردید و با سختی تمام خود را به در رواق رسانید.

چون چشمش به قبر مطهر افتاد، نفسی اندوهناک بر آورد و مانند زن بچه مرده، ناله جانسوزی کشید.

سپس به آوازی دلگداز گفت: «اَهَذا مَصرَعِِ سیدُالشهداء؟ اَهَذا مَقتَلُ سیدُالشهداء؟
“آیا اینجا جای افتادن امام حسین علیه السلام است؟ آیا اینجا جای کشته شدن حضرت سیدالشهداء است…؟”

پس از شدت غم و اندوه فریاد کشید و نقش زمین شد و جان به جان آفرین تسلیم نمود و به شهیدان راه حق پیوست…»

مَن مات مِن العشق فقد ماتَ شهید…

منبع:داستان‌های علوی، ج۴، ص۲۱۰/ دارالسلام عراقی، ص۳۰۱.

اتفاقات بعد از شهادت امام حسین علیه السلام

پس ازشهادت آن بزرگوار، سپاه ملعون کوفه بخاطر پیروزی، سه تکبیر(الله اکبر)گفتند..

زمین به سختی لرزید و شرق و غرب تاریک شد و مردم را زلزله و برق فرو گرفت و آسمان خون بارید

و هاتفی ازآسمان ندا کرد:
بخداسوگند امام فرزند امام وبرادر امام و پدر امامان،حسین بن علی،کشته شد!

راوی گفت: درآن وقت غبار شدید توأم با تاریکی و طوفان سرخی که امکان دیدن نمی گذاشت آسمان را فرا گرفت که آن گروه گمان کردند عذاب بر آنها نازل گردیده وساعتها ادامه داشت.

عیسى بن حارث کندى می گوید:
هنگامی حسین بن على (علیه السلام) را شهید کردند،تا هفت روز،هر گاه که نماز عصر را می خواندیم می دیدیم آفتابی که بر دیوارهاى خانه ها می تابید به قدری قرمز بود که گویا چادر های سرخ است که بر آن کشیده اند.

نضره ازدیه گوید : هنگامى که حسین بن علی (علیهما السّلام) شهید شدند ، آسمان خون بارید و ما همچنان می دیدیم که تمام اشیاء و اسباب ما مملو از خون است.

جعفر بن سلیمان ، روایت کرده که خاله‏ ام ، ام سالم ، گفت : هنگامى که امام حسین (علیه السلام) به شهادت رسید ، بارانی همانند خون بر دیوارها و خانه ها می بارید .
و گفت: به من خبر دادند که همین باران خون ، در خراسان ، شام و کوفه نیز باریده است .

ابن سیرین گفت : آسمان برای هیچ کسی جز یحیی بن زکریا و حسین بن علی (علیهم السلام) گریه نکرده است .

خلف بن خلیفه از پدرش نقل می کند که گفت : زمانی که امام حسین (علیه السلام) به شهادت رسید ، آن قدر آسمان تاریک شد که هنگام ظهر ستاره های آسمان ظاهر شدند ؛ تا جائی که ستاره جوزا در عصر دیده شده و خاک سرخ از آسمان فرو ریخت .

یزید بن ابی زیاد می گوید: من چهارده ساله بودم که حسین بن علی به شهادت رسید،گیاه ورس در بین لشکر به خاکستر تبدیل شد و پهنه آسمان قرمز رنگ شد.

هشام از محمد نقل می کند که گفت : می دانی سرخی افق از چه زمانی به وجود آمد؟ از روزی که حسین بن علی به شهادت رسید این سرخی در افق دیده شد…

هنگامى که امام حسین علیه السلام به شهادت رسید، خورشید گرفت و آن قدر تاریک شد که هنگام ظهر ستاره‏ هاى آسمان ظاهر گردیدند . از این اتفاق چنین پنداشتم که قیامت برپا شده است !

از ام حیان نقل است که گفت : روز شهادت حسین آسمان سه شبانه روز تاریک شد وهر کس دست به زعفران می زد دستش می سوخت و زیر هر سنگی در بیت المقدس خون دیده می شد.

جمیل بن مره گوید : شترى از لشکرگاه حسین بن علی را در روز شهادت او غارت گرفتند ، و سپس او را نحر کرده و طبخ نمودند ، راوى گوید : گوشت او آن چنان تلخ شد که آنان نتوانستند از آن گوشت استفاده کنند…

تهذیب التهذیب ، ابن حجر ، ج ۲ ، ص ۳۰۵    تهذیب الکمال ، المزی ، ج ۶ ، ص ۴۳۴ – ۴۳۵
سیر أعلام النبلاء ، الذهبی ، ج ۳ ، ص ۳۱۳   تاریخ الإسلام ، الذهبی ، ج ۵ ، ص ۱۵ و تاریخ مدینه دمشق ، ابن عساکر ، ج ۱۴ ، ص ۲۳۰ و….

ویژگی های منحصر به فرد امام حسین علیه السلام

تنها امامی که شش ماهه به دنیا آمدند

تنها امامی که از هیچ بانویی شیر نخوردند و تغذیه ی ایشان تنها توسط پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) صورت گرفته است

تنها امامی که روز ولادتشان،پدر و مادر و جد و نزدیکانشان برای ایشان گریه کردند

تنها امامی که در معرکه ی جنگ به شهادت رسیدند

تنها امامی که در دعای توسل ازایشان به عنوان (ایّها الشهید) یاد شده با اینکه همه ی ائمه ی ما شهید شده اند.

تنها امامی که در زمان حیات خود پدر دو شهید شدند( علی اکبر علیه السلام و علی اصغر علیه السلام )

تنها امامی که اربعین و زیارت اربعین دارند

تنها امامی که قبر مطهرشان بیش از ده بار توسط ظالمان خراب شد تا اثری از آن باقی نمانَد!! اما همچنان پابرجاست

تنها امامی که بدون غسل و کفن دفن شدند

تنها امامی که سر مبارکش از بدن جدا شد.

تنها امامی که تشنه لب با هزاران زخم تیر و نیزه و شمشیر و سنگ بر بدن به شهادت رسیدند

تنها امامی که بعد از شهادتش،خانواده اش اسیر شدند.

تنها امامی که پدر و مادر و ۹ نسلش معصوم بودند.

تنها امامی که تولدش در ماهی است ک هیچ شهادتی درآن نیست و شهادتش در ماهی است که هیچ تولدی درآن نیست

تنها امامی که خوردن خاک قبرش اشکال ندارد

تنها امامی که دعا تحت قبه ی ایشان به اجابت می رسد

تنها امامی که امام زمان شبانه روز حداقل دو مرتبه بر او گریه می کند!

تنها امامی که سرعت و وسعت کشتی نجاتش از سایر امامان بیشتر است

تنها امامی که یک در بهشت به نام اوست(باب الحسین)

صلی الله علیک و علی روحک و بدنک یااباعبدالله الحسین…

علت بسته شدن راه کربلا در گذشته

بسته شدن راه کربلا اثر کفران نعمتی بود که مردم کردند.

به خاطر دارم سالها قبل روزی که دولت عراق جلوی بازگشت زوّار ایرانی به کشورشان را گرفت، من در کربلا بودم.

همه نگران و مضطرب، خواستار بازگشت به ایران بودند و از من میخواستند دعا کنم راه برگشتشان به ایران باز شود تا بتوانند نزد خانواده و کسب و کارشان بازگردند.

در دلم گفتم ببین جهالت و قدرناشناسی تا کجاست که در کنار حرم امام حسین علیه السّلام التماس میکنند راه باز شود و از کربلا بروند!!

همین کفران نعمتها سبب شد سالها راه زیارت بسته شود.

که البته جنگ ایران و عراق و تقدیم این همه خون و شهید که به عشق امام حسین علیه السّلام به میدان رفتند سرانجام آتش غضب خداوند را خاموش و جبران آن کفران نعمتها را کرد

این بار که راه باز شده مواظب باشید اگر موفّق به رفتن به کربلا شدید، باز کفران نعمت نکنید. و بعد از عمری آرزوی زیارت امام حسین علیه السّلام از روز اوّل ورود به کربلا در بازارها دنبال خرید و فروش نباشید!!

 

عارف بالله مرحوم حاج اسماعیل دولابی ره..

غصه نخور که نرفتی!

توصیه به زیارت امام حسین (علیه‌السلام) در اربعین چهار دلیل دارد که به ” ادله اربعه ” معروف است.

شخصی نزد امام صادق (علیه‌السلام) رفت و پرسید:

ما که نتوانستیم بریم چه می شود؟

فرمودند:

روز اربعین چه کار می کنی؟

گفت:

دلم متوجه قبر حضرت می شود و بعد آقا زیارت اربعین را به او آموزش داد و فرمود:

حتی اگر از راه دور در این روز این زیارت را انجام دهی خداوند در این روز فرشتگانی در عالم دارد که معلق اند و صبح سحر روز اربعین می آیند و تا غروبش در زمینند هر جای عالم و هر کس در قالب این کلماتی که من گفتم یعنی زیارت اربعین ارتباط دلی و قلبی برقرار کند ملائک می آیند و آن زیارت را بر می دارند و تا دم غروب نزد سیدالشهدا (علیه‌السلام) می برند و حضرت سیدالشهدا (علیه‌السلام) به ملائک امر می کند که بنویسید اینجا آمدند و زیارت کردند.
ِ
امام صادق علیه‌السلام در ادامه فرمودند:

غصه نخور که نرفتی فقط در این روز دلت به یاد کربلا باشد و غم کربلا داشته باشی یعنی رفتی، آه که می توانی بکشی؟ چه بسا این آه ثوابش بیشتر از آن زیارت می شود.

? سخنرانی حجت الاسلام صراف در شب هجدهم ماه صفر- هیئت عبدالله بن الحسن علیه السلام / آذر۹۳