رحلت یا شهادت پیامبر(صلی الله علیه وآله)؟

 

معتبرترین اسناد برای شهادت پیامبر اکرم به وسیله “سَم”،از زبان امام مجتبی علیه السلام است

امام حسن مجتبی علیه السلام به اهل خود فرمودند:من به وسیله سَم شهید می شوم، همان طور که پیغمبر خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم شهید شدند.

گفتند: چه کسى شما را مسموم می نماید؟

فرمودند: جعده دختر اشعث بن قیس، زیرا معاویه وى را تحریک می کند و این دستور را به او می دهد. گفتند: پس جعده را از خانه ‏ات خارج و از خودت دور کن!

فرمودند: چگونه او را خارج کنم در صورتى که هنوز عملى انجام نداده است؟

اگر من وى را خارج کنم باز هم مرا می کشد علاوه بر اینکه نزد مردم عذرى خواهد داشت..

علاوه بر این،علل بسیاری وجود دارد که شهادت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ناشی از خوراندن سم به آن حضرت بوده است.

این دلایل و روایات، از تواتر معنوی برخوردارند از جمله امام صادق (علیه السلام می‌فرمایند:

«چون پیامبر اسلام ، ذراع (یا سر دست) گوسفند، را دوست می‌داشتند، یک زن یهودی با اطلاع از این موضوع ایشان را با این بخش از گوسفند مسموم نمودند».

در جای دیگری آن حضرت فرمودند: «پیامبر اکرم در جریان جنگ خیبر مسموم شده و هنگام شهادت شان بیان فرمودند که:لقمه‌ای که آن روز در خیبر تناول نمودم، اکنون اعضای بدنم را نابود نموده است

و هیچ پیامبر و جانشین پیامبری نیست، مگر این که با شهادت از دنیا می‌رود»

 

قطب الدین راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۲۴۱

مناقب ابن شهر آشوب، ج۳، ص۱۷۵

بحار الانوار، ج۴۴، ص۱۵۳

شهادت پیامبراکرم صلوات الله علیه و امام حسن علیه السلام تسلیت باد

پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله) یک ماه قبل از رحلت فرمود:
” فراق نزدیک شده و بازگشت ‏به سوى خداوند است. نزدیک است فراخوانده شوم و دعوت حق را اجابت  نمایم و من دو چیز گران در میان شما مى ‏گذارم و مى ‏روم: کتاب خدا و عترتم، و خداوند لطیف و آگاه به  من خبر داد که این دو هرگز از یکدیگر جدا نشوند تا کنار حوض کوثر برمن ‏وارد شوند. پس خوب بیندیشید چگونه با آن دو رفتار خواهید نمود.”

در حجه ‏الوداع در هنگام رمى‏ جمرات فرمود: “مناسک خود را از من ‏فرا گیرید، شاید بعد از امسال دیگر به حج نیایم و هرگز مرا دیگر در این جایگاه نخواهید دید.”

روزى به آن حضرت خبر دادند که مردم از وقوع مرگ شما اندوهگین ‏و نگرانند. پیامبر در حالى که به  فضل بن عباس و على بن ‏ابی‌‏طالب (علیه السلام) تکیه داده بود به سوى مسجد رهسپار گردید و پس ازدرود و سپاس  پروردگار، فرمود: “به من خبر داده‏ اند شما از مرگ ‏پیامبر خود در هراس هستید. آیا پیش از من، پیامبرى بوده است که‏ جاودان باشد؟! آگاه باشید، من به رحمت پروردگار خود خواهم ‏پیوست و شما نیز به  رحمت پروردگار خود ملحق خواهید شد.”
روزی دیگر پیامبر (صلّی الله علیه و آله) با کمک علی (علیه السلام) و جمعی از یاران خود به قبرستان بقیع رفت و برای مردگان طلب آمرزش کرد.

در شب رحلت خاتم انبیا، محمد مصطفی (صلّی الله علیه و آله) فرشتگان عرش می گریند. عاشقانش با چشمانی اشک آلود، مرثیه غم می سرایند. ما نیز در شب رحلت آسمانی اش در سوگ می نشینیم.

 

بی بهره از فروغ ولایت تو یا حسن / مشمول این حدیث پیمبر نمی شود
فرمود دیده­ای که کند گریه بر حسن / آن دیده کور وارد محشر نمی شود

شهادت پیامبر اکرم صلوات الله علیه

عیون: ابا صلت هروی از حضرت رضا علیه السّلام نقل کرد که فرمود هیچ یک از ما نیست مگر اینکه کشته می شود.

اعتقادات صدوق: می نویسد اعتقاد ما اینست که پیامبر اکرم(صلےالله علیه وآله) در جنگ خیبر مسموم شد پیوسته این ناراحتی در آن جناب بازگشت می کرد تا بالاخره رگ گردنش بر اثر سمّ قطع و از آن ناراحتی درگذشت. که از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است که فرمود: هیچ پیامبر و وصی پیامبری نیست الّا اینکه به شهادت می رسد. یعنی در راه خدا کشته خواهد شد.

 کفایه الاثر: هشام بن محمّد از پدر خود نقل کرد که حضرت امام حسن (علیه السلام) پس از شهادت پدر خود امیر المؤمنین (علیه السلام) در ضمن سخنرانی خود فرمود: پیامبر اکرم (صلےالله علیه وآله) به من خبر داده که امامت در اختیار دوازده امام از اهل بیت اوست که برگزیده اند. هیچ کدام از ما نیست مگر اینکه یا مسموم می شود و یا مقتول. عده ای بر این نظرند (البته روایاتی هم مؤید نظرشان وجود دارد) زنی یهودی ایشان را مسموم کرد؛ اما تاریخ این مسمومیت تا لحظه شهادت زیاد است و با عقل جور در نمی آید. اما نظر دیگری هست که از درون امت اسلامی منافقین پیامبر (صلےالله علیه وآله) را مسموم کردند. روایت ذیل اشاره به این نظر دارد: جبرئیل ابتدای سوره ی عنکبوت را بر حضرت رسول فرود آورد و گفت ای محمّد بخوان «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الم أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَ لَیَعْلَمَنَّ الْکاذِبِینَ أَمْ حَسِبَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ السَّیِّئاتِ أَنْ یَسْبِقُونا ساءَ ما یَحْکمُونَ. رسول خدا (صلےالله علیه وآله) به جبرئیل فرمود: این چه آزمایشی است جبرئیل عرض کرد ای محمّد همانا خدای تعالی تو را سلام می رساند و می فرماید: که من پیامبری پیش از تو نفرستادم مگر اینکه در پایان زندگی اش جانشینی که بجایش بنشیند برگزید و روش و احکامش را زنده کرد پس راستگویان آنانند که فرمان رسول خدا را اجرا می کنند و آنان که نافرمانی او را می کنند دروغگویانند. همانا ای محمّد نزدیک شده رفتن تو بسوی پروردگارت خدا فرمان می دهد به تو که پس از خود علی بن ابی طالب را برای امتت انتخاب کنی او جانشین تو است که قیام به ارشاد و هدایت امت و رعیتت می کند. اگر امت پیروی او را کردند سالم خواهند ماند …حذیفه گفت رسول خدا، علی (علیه السلام) را خواست و با او خلوت کرد همان روز و شب را علم و حکمتی که خدا با وی سپرده بود او هم به علی(علیه السلام) سپرد و او را آگاه کرد آنچه را که جبرئیل گفته بود.