آیه الکرسی و شفای چشم

یکی از فضلای حوزه علمیه قم اهل شهرستان ارومیه نقل کردند که: من در اوائل طلبگی که یکی دو سال بود به قم آمده بودم در اثر درس و مطالعه به نوعی درد چشم مبتلا شدم و نقطه کوری در چشم من پیدا شد که فقط روبه رو را می‌دیدم ولی طرف راست و چپ را نمی‌دیدم. کم کم این درد شدت گرفت به طوری که متخصصین قم از معالجه آن ناتوان مانده مرا به تهران حواله کردند.
من به تهران رفتم آن جا یک متخصص چشم پس از معاینه و دقت یک آمپولی زد و چشمم خوب شد بعد از یکی دو ماه باز همان مرض عود کرد. دوباره به همان دکتر مراجعه کردم باز آمپولی تزریق کرد دوباره چشمم خوب شد و دفعه سوم بعد از دو سه هفته بعد مجددا درد چشم عود کرد و از درد قبلی هم شدیدتر بود. من این بار هم به پزشک مراجعه کردم و با تزریق آمپول خوب شدم ولی بعد از چند روز درد با شدت بیشتری به سراغم آمد آن پزشک نتوانست کاری انجام بدهد در نتیجه برای من شورای پزشکی تشکیل دادند.
بعد از معاینه و بررسی‌های لازم جواب دادند که این مرض قابل علاج نیست و این چشم از بین رفتنی است. من گفتم اگر چنانچه در خارج از مملکت متخصص باشد که بتواند آن را معالجه کند حاضرم به خارج بروم. اما پزشکان گفتند: درمان ناپذیر است و من ناامید و ناراحت به قم بازگشتم. به نماز حضرت آیت الله بهجت ره رفتم. بعد از نمار پشت سر ایشان راه افتادم تا درب منزل رسیدند. وقتی دیگران سوالات خود را پرسیدند و رفتند آقا متوجه من شدند که من سوال دارم. فرمودند: بفرمایید با همان حال گرفته و با بغض ماجرا را عرض کردم و گفتم: خلاصه پزشکان جوابم کرده‌اند. آقا تبسمی نموده و فرمودند: بعد از نمازهای یومیه دست‌هایت را به چشمانت بگذار و یک آیه الکرسی تلاوت کن و بعد بگو:
اللهُمَّ احْفظْ حَدَقتی بِحقِّ حَدقتی علی بن ابیطالب علیه السلام
آقا میرزا یوسف نقل کردند که شش، هفت روزی به دستور آقا عمل کردم که چشمانم به کلی خوب شد و هنوز هم که دوازده، سیزده سال است از آن ماجرا می‌گذرد و با درس و بحث‌های شبانه روزی، اثری از آن مرض نیست.