عرض تسلیت

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

رحلت حضرت رسول(ص) و شهادت امام حسن مجتبی تسلیت باد

ای پیامبر خدا! چه حالی داشتید اگر مشاهده می‌کردید که سرور زنان عالم «وااَبَتاه» گویان برای شما گریه می‌کند و می‌گوید: وای پدرم! واصفیاه! وا محمداه! چه کسی بعد از شما در جایگاه نمازتان بیاستد؟ چه کسی به فریاد دختر مصیبت‌زده‌ات برسد؟

و چه حالی داشتید اگر می‌دیدید که او را در بین در و دیوار قرار دادند؟ و چه می‌گذشت بر شما اگر پهلوی کبود و سینه شکسته او را می‌دیدید؟ و چه حالی به شما دست می‌داد اگر صدای ناله جانسوز او را می‌شنیدید که اینگونه مرثیه‌سرایی می‌فرمود:« جان من در آه‌های جان‌سوزی حبس شده و ای کاش همراه با این ناله‌ها از بدنم خارج می‌شد.  بعد از تو خیری در زندگانی نیست و گریه من به این خاطر است که می‌ترسم بعد از تو خیلی در این دنیا زنده بمانم.

پدرجان! آه از وفاتت! و آه از به سوگ نشستن ابوالحسن ، شخص مورد اطمینان تو، و آه از به سوگ نشستن حسن و حسین(ع). ای بهترین مردم! چشم بگشا و ببین این علی است که او را به ریسمان کشیده و با خود می‌برند، همان‌گونه که شتری را با طناب می‌کشند و چه حالی به تو دست می‌داد اگر می‌دیدی که دخترت فریاد جانسوز می‌کشد و ضجه می‌زند و می‌گوید« وا محمدا! واحبیباه! واأبتاه! وااحمداه! وای از کمی یار و یاور، وای از بی‌پناهی، وای از حزن و اندوه‍! وای از این مصیبت جان‌گداز!»