مناجات خمس عشره: راز و نیاز نیازمندان

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

المناجاه الحادیه عشره:مناجاه المفتقرین

‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانى‏اش همیشگى است

إِلَهِی کَسْرِی لا یَجْبُرُهُ إِلا لُطْفُکَ وَ حَنَانُکَ وَ فَقْرِی لا یُغْنِیهِ إِلا عَطْفُکَ وَ إِحْسَانُکَ وَ رَوْعَتِی لا یُسَکِّنُهَا إِلا أَمَانُکَ وَ ذِلَّتِی لا یُعِزُّهَا إِلا سُلْطَانُکَ وَ أُمْنِیَّتِی لا یُبَلِّغُنِیهَا إِلا فَضْلُکَ وَ خَلَّتِی لا یَسُدُّهَا إِلا طَوْلُکَ وَ حَاجَتِی لا یَقْضِیهَا غَیْرُکَ وَ کَرْبِی لا یُفَرِّجُهُ سِوَى رَحْمَتِکَ وَ ضُرِّی لا یَکْشِفُهُ غَیْرُ رَأْفَتِکَ وَ غُلَّتِی لا یُبَرِّدُهَا إِلا وَصْلُکَ وَ لَوْعَتِی لا یُطْفِیهَا إِلا لِقَاؤُکَ وَ شَوْقِی إِلَیْکَ لا یَبُلُّهُ إِلا النَّظَرُ إِلَى وَجْهِکَ وَ قَرَارِی لا یَقِرُّ دُونَ دُنُوِّی مِنْکَ،
خدایا شکستگى‏ام را جز لطف و محبتت جبران نکنند،و تهیدستى‏ام را بى‏نیازى نرساند جز مهر و احسانت، و هراسم را جز امان تو آرام ننماید،و خوارى‏ام را جز توانایى‏ات به عزّت تبدیل نکند،و مرا جز فضلت به آرزویم نرساند و شکاف فقرم را جز احسان تو پر نکند،و حاجتم را کسى جز تو بر نیاورد،و غمزدگى‏ام را جز رحمتت برطرف ننماید و بدحالى‏ام را جز مهرت نگشاید و سوز سینه‏ام را جز وصل تو خنک نکند و آتش درونم را جز دیدارت خاموش نگرداند و بر حرارت شوقم به تو جز نگاه به جمالت آب نریزد، و آرامشم بدون نزدیک شدن به حضرتت برقرار نشود

وَ لَهْفَتِی لا یَرُدُّهَا إِلا رَوْحُکَ وَ سُقْمِی لا یَشْفِیهِ إِلا طِبُّکَ وَ غَمِّی لا یُزِیلُهُ إِلا قُرْبُکَ وَ جُرْحِی لا یُبْرِئُهُ إِلا صَفْحُکَ وَ رَیْنُ قَلْبِی لا یَجْلُوهُ إِلا عَفْوُکَ وَ وَسْوَاسُ صَدْرِی لا یُزِیحُهُ إِلا أَمْرُکَ فَیَا مُنْتَهَى أَمَلِ الْآمِلِینَ وَ یَا غَایَهَ سُؤْلِ السَّائِلِینَ وَ یَا أَقْصَى طَلِبَهِ الطَّالِبِینَ وَ یَا أَعْلَى رَغْبَهِ الرَّاغِبِینَ وَ یَا وَلِیَّ الصَّالِحِینَ وَ یَا أَمَانَ الْخَائِفِینَ وَ یَا مُجِیبَ دَعْوَهِ الْمُضْطَرِّینَ وَ یَا ذُخْرَ الْمُعْدِمِینَ وَ یَا کَنْزَ الْبَائِسِینَ وَ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ،
و حسرتم را جز نسیم رحمتت برنگرداند،و بیمارى‏ام را جز درمانت‏ شفا ندهند و غمم را جز مقام قربت برطرف نسازد،و زخمم را جز چشم‏پوشى‏ات التیام ندهد،و آلودگى دلم را جز گذشت‏ تو نزداید،و وسواس سینه‏ام را جز فرمانت از میان نبرد،اى نهایت آرزوى آرزومندان،اى‏ غایت خواهش خواهندگان،اى دورترین مطلوب جویندگان،اى والاترین رغبت راغبان،اى سرپرست‏ شایستگان،اى امان ترسیدگان،اى اجابت کننده دعاى بیچارگان،اى ذخیره ناداران، اى گنج بینوایان،اى فریادرس دادخواهان،

وَ یَا قَاضِیَ حَوَائِجِ الْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاکِینِ وَ یَا أَکْرَمَ الْأَکْرَمِینَ وَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ لَکَ تَخَضُّعِی وَ سُؤَالِی وَ إِلَیْکَ تَضَرُّعِی وَ ابْتِهَالِی أَسْأَلُکَ أَنْ تُنِیلَنِی مِنْ رَوْحِ رِضْوَانِکَ وَ تُدِیمَ عَلَیَّ نِعَمَ امْتِنَانِکَ وَ هَا أَنَا بِبَابِ کَرَمِکَ وَاقِفٌ وَ لِنَفَحَاتِ بِرِّکَ مُتَعَرِّضٌ وَ بِحَبْلِکَ الشَّدِیدِ مُعْتَصِمٌ وَ بِعُرْوَتِکَ الْوُثْقَى مُتَمَسِّکٌ إِلَهِی ارْحَمْ عَبْدَکَ الذَّلِیلَ ذَا اللِّسَانِ الْکَلِیلِ وَ الْعَمَلِ الْقَلِیلِ وَ امْنُنْ عَلَیْهِ بِطَوْلِکَ الْجَزِیلِ وَ اکْنُفْهُ تَحْتَ ظِلِّکَ الظَّلِیلِ یَا کَرِیمُ یَا جَمِیلُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
اى برآورنده حاجات تهیدستان و بر خاک‏نشستگان،اى‏ کریم‏ترین کریمان،اى مهربان‏ترین مهربانان،فروتنى و خواهشم به پیشگاه توست،و زارى و ناله‏ام به سوى‏ تو،از تو مى‏خواهم مرا به نسیم خرسندى‏ات برسانى،و نعمتهاى نیکویت را بر من تداوم بخشى،من اینک‏ بر در خانه کرمت ایستاده‏ام،و در معرض نسیمهاى نیکى‏ات قرار دارم،و به رشته محکمت چنگ زده‏ام و به دست‏آویز استوارت دست آویختم،خدایا بر بنده خوارت که زبانش گنگ،و عملش اندک است رحم کن،و با احسان پیوسته و برجسته‏ات بر او منّت گذار،و او را زیر سایه بلندت حمایت فرما،اى گرامى،اى زیبا،اى مهربانترین‏ مهربانان.