مقام عبادی بیمار

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

روزی پیامبر صلی الله علیه و آله سرش را به سوی آسمان بلند کرد و خندید. شخصی پرسید: دیدیم سر مبارک را به آسمان بلند کرده و خندیدید علتش چه بود؟

حضرت فرمود: خنده ام از این جهت بود که تعجب نمودم از دو فرشته ای که در آسمان به سوی زمین آمدند و در جستجوی مؤمن صالح بودند که همیشه او را در مصلای خود می دیدند تا اعمال او را بنویسند و به سوی آسمان ببرند. این بار او را در محل نماز خودش ندیدند به سوی آسمان عروج کردند و به خدا عرض کردند: پروردگارا! بنده تو فلانی را در محل نمازش ندیدیم تا اعمال نیکش را بنویسیم بلکه او را در بستر بیماری دیدیم.

خداوند به آنان فرمود: برای بنده‌ام تا وقتی که بیمار است مثل آنچه در حال سلامتی از کارهای نیک در شبانه روز انجام می‌داد بنویسید بر ماست تا او در حبس (بیماری) است پاداش اعمال خیری را که هنگام صحت انجام می‌داد بنویسیم.

منبع: تفسیر نورالثقلین ج ۵ ص ۶۸ به نقل از:صد موضوع و پانصد داستان صداقت