حدیث روز

نوشته شده توسط مدیر    بدون دیدگاه |

اهل بیت (ع)

امام صادق علیه السلام

بُکِیَ الحُسَینُ علیه السلام خَمسَ حِجَجٍ، وکانَت اُمُّ جَعفَرٍ الکِلابِیَّهُ تَندُبُ الحُسَینَ علیه السلام وتَبکیهِ وقَد کُفَّ بَصَرُها، فَکانَ مَروانُ وهُوَ والِ المَدینَهِ یَجیءُ مُتَنَکِّرا بِاللَّیلِ حَتّى یَقِفُ، فَیَسمَعُ بُکاءَها ونَدبَها.

بر حسین علیه السلام پنج سال گریسته شد. اُمّ جعفر کِلابى (امّ البنین)، براى حسین علیه السلام مرثیه مى‌سرایید و مى‌گریست تا این که چشمانش نابینا شد. مروان، حاکم مدینه، به صورت ناشناس مى‌آمد و پشتِ در مى‌ایستاد و به گریه و مرثیه‌سرایى او گوش مى‌داد.

الأمالی للشجری : ج ۱ ص ۱۷۵