پهن شد سفره احسان…

نوشته شده توسط مدیر    بدون دیدگاه |

پهنـــــ شد سفره ے احساטּ، همہ را بخشیدے
باز با لطف فراواטּ همہ را بخشیدے

ابر وقتے کہ ببارב همہ جا مے بارב
رحمتتـ ریختـ و یکساטּ همہ را بخشیدے

یک نفر توبہ کند با همہ خو میگیرے
یک نفر گشتـ پشیماטּ همہ را بخشیدے

حیف از ماهِ تو کہ خرج گناهاטּ بشوב
تو هماטּ نیمہ ے شعباטּ همہ را بخشیدے

داشتـ کارمــ گره میخورב ولے تا گفتمــ
” جاטּ ِآقاے خراساטּ ” همہ را بخشیدے

بے سبب نیستـ شبِ جمعہ شبِ رحمتـ شد
ماבرے گفتـ “حسینـــــ جاטּ ” همہ را بخشیدے