رؤیت خداوند

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

به اسانید معتبر از حضرت امام العارفین و یعسوب الدین امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده است که از او پرسیدند:«یا امیرالمؤمنین! خدای خود را دیده‌ای؟ فرمود تا خدا را نمی‌دیدم هرگز او را عبادت نمی‌کردم. سائل پرسید: خدا را به چه کیفیت دیدی؟ فرمود: خطا کردی، او را با چشم نمی‌توان دید ولیکن دل او را به حقیقت ایمان و یقین دیده است.»
به روایت دیگر مثل این سوال را از حضرت مبین الحقایق جعفر بن محمد صادق علیه السلام نمودند و آن حضرت چنین جواب فرمود. جناب نبوی در این عبارت به این اشارت فرموده‌اند: که گویا او را می‌بینی یعنی او را نتوان دید اما در مقام عبادت همچون کسی باش که شخصی را می‌بیند و در حضورش به او خدمت می‌کند و در مرتبه یقین خود را به درجه عارفان که اقوی از مشاهده و عیان است برسان ممکن است که معنی دوم رویت مراد باشد و منظور غایت مرتبه انکشاف باشد چون این قسم از انکشاف مخصوص انبیا و ائمه است و از ابوذر و مثل او متصور نیست. فرمود: چنان عبادت کن که گویا به آن مرتبه رسیده‌ای. چنان که رویت در تتمه سخن به همین معنی است زیرا خدا اشیا را به چشم نمی‌بیند و او را جارحه و عضو نمی‌باشد.