اعتقادات ۶۵

اعتقاد به تزکیه:

انسان فطرتا هیچ چیزی رو کثیف دوست نداره و از پاکی و تمیزی لذت میبره . شهرمون مسئول پاکیزگی داره و هیچکس شهر کثیف رو دوست نداره .

خودرو رو میبریم کارواش و رفع عیوبش رو میبریم نمایندگی و تعمیرگاه مجاز ، لباس رو میشوریم ، اتو میزنیم ، بدن رو حمام میبریم و …

روح هم اگر ناپاک و بهم ریخته باشه باعث آزار خود و دیگرانه .

در این رابطه باید معتقد باشیم که تزکیه روح و اعمالمون از اوجب واجباته .

 

خداوند متعال در دو آیهٔ مختلف اینطور اشاره می فرماید:

 

الاعلی، ۱۴:

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَکَّىٰ.

قطعا رستگار کسی است که تزکیه نفس کند.

الشمس، ۹:

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا.

قطعا کسی که روح و نفسش را تزکیه کند، رستگار است.

 

در اینکه تزکیه کردن در پیشگاه خداوند عامل رستگاریه شکی نیست. چونکه هم خداوند در این آیات و آیات دیگه ای از قرآن به این موضوع اشاره کرده، و هم در روایات بسیار زیادی به این مطلب اشاره و تاکید شده.

 

ولی منظور از تزکیه چیه؟

تزکیه معمولا دو جنبه داره  یکی تزکیهٔ عمل. و دیگه تزکیهٔ نفس.

 

در تزکیهٔ عمل، که در واقع همون کنترل نفس محسوب میشه، فرد با وجودیکه هنوز در روح خودش ضعفها و یا رذایلی داره، ولی در عمل خودشو کنترل می کنه و از بروز اون ضعف یا رذیله جلوگیری می کنه.

مثلا ممکنه کسی حسود باشه ولی وقتی میبینه دوستش چیز ارزنده و بهتری رو بدست آورده، اینجا بجای اینکه حسادت درونیش رو بروز بده، جلوی خودشو میگیره و چیزی نمی گه یا طوری رفتار نمی کنه که نشون دهندهٔ حسادتش باشه.

 

تزکبه عمل، مقدمه و پیش درآمدی هست برای تزکیه نفس.

 

اما کسیکه تزکیه نفس کرده، اصلا از درون دارای ضعف یا رذیله روحی نیست تا لازم باشه جلوی بروز اونو بگیره. مثلا اصلا حسادتی در وجودش نیست تا بخاد خودشو کنترل کنه.

مسلما تزکیه نفس در مرتبه بالاتری از تزکیه عمل قرار داره و خداوند هم در سوره الشمس، بعد از ۱۱ قسم، تاکید میکنه که کسیکه تزکیه (نفس) کنه، رستگاره.