کفاره گناهان

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

روزی فردی (معاند) آمد خدمت امام صادق (علیه السلام) و به ایشان عرض کرد:

اگر روزی یکی از دوستان شما گناهی کند ، عاقبتش چگونه خواهد بود؟

امام (علیه السلام) در پاسخ به وی فرمودند:
خداوند به او یک بیماری عطا می‌نماید تا سختی‌های آن بیماری کفارۀ گناهانش شود.

آن مرد دو مرتبه پرسید :
اگر مریض نشد چه ؟

امام (علیه السلام) مجدد فرمودند:
خداوند به او همسایه‌ای بد می‌دهد تا او را اذیت نماید و این اذیت و آزار همسایه، کفارۀ گناهانش شود.

آن مرد گفت :
اگر همسایۀ بد نصیبش نشد چه ؟

امام (علیه السلام) فرمودند :
خداوند به او دوست بدی می‌دهد تا وی را اذیت نماید و آزار آن دوست بد ، کفارۀ گناهان دوست ما باشد.

آن مرد گفت :
اگر دوست بد هم نصیبش نشد چه ؟!

امام (علیه السلام) فرمودند :
خداوند همسر بدی به او میدهد تا آزارهای آن همسر بد ، کفارۀ گناهانش شود.

آن مرد گفت :
اگر همسر بد هم نصیبش نشد چه ؟

امام (علیه السلام) فرمودند :
خداوند قبل از مرگ به او توفیق توبه عنایت می‌فرماید.

باز هم آن مرد از روی عنادی که داشت گفت:
و اگر نتوانست قبل از مرگ توبه کند چه؟

امام (علیه السلام) فرمودند :
«به کوری چشم تو ! ما او را شفاعت خواهیم کرد » 

پس چه زیباست بگوییم :اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

(عوالی اللئالی العزیزیه فی الأحادیث الدینیه، ج۱، ص: ۳۴۵)