ثمره روزه در حدیث معراج

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

در حدیث معراج آمده است که خداوند متعال به پیامبر(ص) فرمود:« ای احمد! آیا می‌دانی که ثمره روزه چیست؟

پیامبر خدا(ص) عرض کرد:«خیر»

خداوند متعال فرمود:« ثمره روزه، کم خوردن و کم گفتن است. ثمره سکوت، حکمت. و ثمره حکمت معرفت، و ثمره معرفت یقین می‌باشد. و هنگامی که بنده‌ای به یقین برسد دیگر ترس سپری کردن روزگار را ندارد و برای او فرقی نمی‌کند که روزگار بر او سخت بگذرد یا آسان و این مقام، مقام صاحبان رضا است. و هر کس رضا به رضای من باشد و مطابق خشنودی من عمل کند سه خصلت به او می‌دهم: شکری که آلوده به نادانی نباشد، ذکری که فراموشی در آن راه نداشته باشد، و دوستی و محبتی که دوستی مرا به دوستی آفرید‌گانم ترجیح می‌دهد. هنگامی که بنده‌ای مرا دوست داشته باشد، من هم او را دوست می‌دارم و دوستی او را در دل بند‌گانم نیز می‌اندازم و چشم دل او را به بزرگی و عظمتم باز می‌کنم و علم آفرید‌گانم را برای او آشکار ساخته و در تاریکی‌های شب و روشنای روز با او به راز و نیاز و مناجات می‌پردازم  تا بدان‌جا که دیگر با مردم سخن نگوید و با آنان نشست و برخاست نکند و سخن خود و فرشتگانم را به سمع او می‌رسانم و راز خودم که آن را از همه مخفی کرده‌ام، بر او نمایان می‌سازم»

خداوند در ادامه فرمود:« من عقل و خرد چنین بنده‌ای را در دریای معرفت و شناخت خود غوطه‌ور می‌سازم و میزان درک و فهم او را بالا می‌برم و مرگ و سختی‌ها و ترس آن را بر او آسان می‌کنم تا اینکه وارد بهشت شود، و هنگامی که عزرائیل پیش او بیاید، به او بگوید: آفرین بر تو خوشا به حالت! خوشا به حالت! زیرا که خداوند مشتاق توست»

سپس خداوند فرمود:« من به بنده‌ام می‌گویم این بهشت من است در آن آرام بگیر و در مجاورت و همسایگی من سکنی گزین»

روح این شخص عرض می‌کند:« خداوندا! ای معبود من! تو خودت را به من شناساندی و من به وسیله این شناخت، از تمامی خلق تو بی‌نیاز شدم، قسم به عزت و جلالت که اگر رضای تو در این باشد که مرا قطعه قطعه کنند و به بدترین و فجیع‌ترین شکل، هفتاد بار مرا بکشند، باز رضا و خشنودی تو برای من دوست‌داشتنی تر است.»

تا بدان‌جا که خداوند عزوجل فرمود:« سوگند به عزت و جلالم من بین خودم و تو، در هیچ‌ زمانی مانع قرار نمی‌دهم تا هر وقت که بخواهی، بتوانی پیش من بیایی، و من این‌گونه با دوستانم رفتار می‌کنم…»