وجوب و فوری بودن توبه

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

شیخ بهائی در شرح اربعین فرموده:« شکی در وجوب و فوری بودن توبه نیست، زیرا گناهان مانند سم‌های ضرر‌ رساننده به بدن‌اند و چنانچه بر خورنده سم واجب است در معالجه شتاب کند تا بدنش هلاک نشود و از بین نرود، همچنین بر گناهکار واجب است ترک گناه و سرعت در توبه از آن تا دینش ضایع نگردد، و گناهکاری که در توبه مسامحه کند و به وقت دیگر تأخیر اندازد، خود را بین دو خطر بزرگ، قرار داده است که از یکی سالم بماند، به دیگری مبتلا خواهد شد.

اول: رسیدن مرگ ناگهانی، به طوری که از خواب غفلت بیدار نشود، مگر آن‌که مرگ خود را ناگهان ببیند.

دوم: به واسطه پاک نکردن آلودگی خود به گناه به وسیله توبه، تاریکی و تیرگی گناهان بر دل زیاد می‌شود تا به حدی می‌رسد که دیگر قابل پاک شدن نیست؛ زیرا هر گناهی که شخص می‌کند، ظلمتی در دلش پیدا می‌شود، مانند نفسی که به آینده دمیده گردد.