مناجات خمس عشره: راز و نیاز شاکیان

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

المناجات الثانیه مناجاه الشاکین

مناجات دوم:راز ونیاز شاکیان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانى‏ اش همیشگى است

إِلَهِی إِلَیْکَ أَشْکُو نَفْسا بِالسُّوءِ أَمَّارَهً وَ إِلَى الْخَطِیئَهِ مُبَادِرَهً وَ بِمَعَاصِیکَ مُولَعَهً وَ لِسَخَطِکَ مُتَعَرِّضَهً تَسْلُکُ بِی مَسَالِکَ الْمَهَالِکِ وَ تَجْعَلُنِی عِنْدَکَ أَهْوَنَ هَالِکٍ کَثِیرَهَ الْعِلَلِ طَوِیلَهَ الْأَمَلِ إِنْ مَسَّهَا الشَّرُّ تَجْزَعُ وَ إِنْ مَسَّهَا الْخَیْرُ تَمْنَعُ مَیَّالَهً إِلَى اللَّعِبِ وَ اللَّهْوِ مَمْلُوَّهً بِالْغَفْلَهِ وَ السَّهْوِ تُسْرِعُ بِی إِلَى الْحَوْبَهِ وَ تُسَوِّفُنِی بِالتَّوْبَهِ إِلَهِی أَشْکُو إِلَیْکَ عَدُوّا یُضِلُّنِی وَ شَیْطَانا یُغْوِینِی قَدْ مَلَأَ بِالْوَسْوَاسِ صَدْرِی وَ أَحَاطَتْ هَوَاجِسُهُ بِقَلْبِی یُعَاضِدُ لِیَ الْهَوَى وَ یُزَیِّنُ لِی حُبَّ الدُّنْیَا وَ یَحُولُ بَیْنِی وَ بَیْنَ الطَّاعَهِ وَ الزُّلْفَى ،
خدایا از نفسى که فراوان به بدى فرمان میدهد به تو شکایت مى‏کنم،همان نفسى که شتابنده به سوى خطا،و آزمند به انجام گناهان،و در معرض خشم توست،نفسى که مرا به راه هلاکت مى‏کشاند،و هستى‏ام را نزد تو از پست‏ترین تباه‏شدگان قرار مى‏دهد،بیماریهایش بسیار،آرزویش دراز است،اگر گزندى به او در رسد بى‏تابى مى‏کند،و اگر خیرى به او رسد از انفاقش دریغ مى‏ورزد،به بازى‏ و هوسرانى میل بسیار دارد،از غفلت و اشتباه آکنده است،مرا به تندى به جانب گناه مى‏راند،و با من در توبه و ندامت امروز و فردا مى‏کند،خدایا از دشمنى که گمراهم مى‏کند و از شیطانى که به بى راهه‏ام مى‏برد به تو شکایت مى‏کنم،شیطانى که سینه‏ام را از وسوسه انباشته و زمزمه‏هاى خطرناکش قلبک را فرا گرفته است،شیطانى که با هوا و هوس برایم کمک مى‏کند،و عشق به دنیا را در دیدگانم زیور مى‏بخشد،و بین من و بندگى و مقام قرب پرده مى‏افکند،

إِلَهِی إِلَیْکَ أَشْکُو قَلْبا قَاسِیا مَعَ الْوَسْوَاسِ مُتَقَلِّبا وَ بِالرَّیْنِ وَ الطَّبْعِ مُتَلَبِّسا وَ عَیْنا عَنِ الْبُکَاءِ مِنْ خَوْفِکَ جَامِدَهً وَ إِلَى مَا یَسُرُّهَا طَامِحَهً إِلَهی لا حَوْلَ لِی وَ لا قُوَّهَ إِلا بِقُدْرَتِکَ وَ لا نَجَاهَ لِی مِنْ مَکَارِهِ الدُّنْیَا إِلا بِعِصْمَتِکَ فَأَسْأَلُکَ بِبَلاغَهِ حِکْمَتِکَ وَ نَفَاذِ مَشِیَّتِکَ أَنْ لا تَجْعَلَنِی لِغَیْرِ جُودِکَ مُتَعَرِّضا وَ لا تُصَیِّرَنِی لِلْفِتَنِ غَرَضا وَ کُنْ لِی عَلَى الْأَعْدَاءِ نَاصِرا وَ عَلَى الْمَخَازِی وَ الْعُیُوبِ سَاتِرا وَ مِنَ الْبَلاءِ [الْبَلایَا] وَاقِیا وَ عَنِ الْمَعَاصِی عَاصِما بِرَأْفَتِکَ وَ رَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
خدایا از دل همچون سنگى که با وسوسه زیرورو مى‏شود و به آلودگى گناه و سیاسى نافرمانى آلوده شده به تو شکایت مى‏کنم،خدایا از چشمى که از گریه ناشى از هراس تو خشک شده،و در عوض به‏ مناظرى که خوش‏آیند آن است خیره گشته به تو گلایه مى‏کنم،خدایا توان و نیرویى براى من جز به قدرت تو نیست،راه نجاتى از گرفتاریهاى دنیا جز نگهدارى تو برایم نمى‏باشد،از تو خواستارم به رسایى حکمتت،و نفوذ اراده‏ات که مرا جز جودت در معرض چیزى قرار ندهى،و هدف فتنه‏ها نگردانى،و علیه دشمنانم یاور باشى،و پرده‏پوش رسوائیها و عیوبم گردى،و از بلا نگهدار،و از گناهان بازدارنده‏ام باشى‏ به مهر و رحمتت اى مهربان‏ترین مهربانان.