قصه احمی من مجیر الجراد

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

جبرییل و میکاییل و امام حسن و امام حسین علیهما السّلام بوده‏اند،پناه هراسندگان،و ملجأ گریختگان،و فریادرس بیچارگان،و شفاى دردمندان،قرار داده باشد؟بنابراین در هر کجا باشى،خود را به آن قبر برسان،و تا ممکن باشد خود را به آن بچسبان، و اصرار کن،تا به فریادت برسد،و تو را از هلاکت دنیا و آخرت برهاند.

لُذْ إِلَى جُودِهِ تَجِدْهُ زَعِیما        بِنَجَاهِ الْعُصَاهِ یَوْمَ لِقَاهَا

به جودش پناه بر،او را ضامنى مى‏یابى       براى نجات گنهگاران روز دیدارش

عَائِدٌ لِلْمُؤَمِّلِینَ مُجِیبٌ        سَامِعٌ مَا تُسِرُّ مِنْ نَجْوَاهَا

عیادت‏کننده آرزومندان است و پاسخ‏دهنده       و شنواست آنچه را پنهان کنند از گفتگوى سرّى

در کتاب«دار السّلام»از شیخ دیلمى نقل شده که جماعتى از صالحان نجف اشرف روایت کرده‏اند:کسى در خواب دید، از هر قبرى که در آن مشهد شریف و خارج آن است ریسمانى کشیده شده،که متصّل به قبّه حضرت حبل اللّه المتین‏ امیر المؤمنین علیه السّلام است،پس آن شخص چنین انشاد کرد:

إِذَا مُتُّ فَادْفِنِّی إِلَى جَنْبِ حَیْدَرٍ        أَبِی شَبَّرَ أَکْرِمْ بِهِ وَ شُبَیْرٍ

زمانى‏که از دنیا رفتم کنار حیدر دفنم کنید       پدر حسن و حسین چه کریم است او

فَلَسْتُ أَخَافُ النَّارَ عِنْدَ جِوَارِهِ        وَ لا أَتَّقِی مِنْ مُنْکَرٍ وَ نَکِیرٍ

در جوار او از آتش نمى‏ترسم       و از منکر و نکیر پروا نمى‏کنم

فَعَارٌ عَلَى حَامِی الْحِمَى وَ هُوَ فِی الْحِمَى        إِذَا ضَلَّ فِی الْبَیْدَاءِ عِقَالُ بَعِیرٍ

بر حامى قرقگاه ننگ است که در عرصه حمایتش       حتى در بیابان قرقگاهش افسار شترى گم شود