شرط صحت عبادت

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

صحت عبادت مشروط است به اعتقاد به امامت ائمه اثنی عشر صلوات الله علیهم و بدون آن عبادت ثمره‌ای نمی‌بخشد، بلکه باعث عقاب می‌شود. این معنی اجماعی علمای شیعه است و احادیث در این باب متواتر می‌باشد.

ابن بابویه به سند معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که:« چون بنده را در مقام حساب نزد خداوند عالمیان می‌دارند، اول چیزی که از او سوال می‌کنند از نماز و زکات و روزه و حج و ولایت ما اهل بیت است. پس اگر اقرار به ولایت داشته و بر آن حال مرده باشد نماز و روزه و زکات و حجش را قبول می‌کنند و اگر اقرار به ولایت ما نداشته هیچ عملی از اعمال او را قبول نمی‌کنند.» (۱)

به سند دیگر از آن حضرت روایت کرده است که:«جبرئیل بر حضرت رسول صل الله علیه و آله نازل شد و گفت خداوند عالم به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید من آسمان‌های هفتگانه و زمین‌های هفتگانه را و آنچه بر روی آن‌هاست خلق کرده‌ام و هیچ محلی بهتر از رکن و مقام ابراهیم خلق نکرده‌ام. اگر بنده‌ای از آن روزی که آسمان‌ها و زمین‌ها را خلق کرده‌ام تا انقراض عالم مرا در آن‌جا بخواند و اقرار به ولایت علی علیه السلام نداشته باشد او را سرنگون در جهنم اندازم.» (۲)

در حدیث دیگر وارد شده که خدا به حضرت رسول صل الله علیه و آله وحی فرمود:« ای محمد! اگر بنده‌ای مرا آن قدر عبادت کند تا از هم بپاشد و مانند مشک پوسیده شود و منکر ولایت اهل بیت تو باشد او را در بهشت جا ندهم و به سایه عرش خود در نیاورم.»(۳)

از حضرت علی بن الحسین علیه السلام نقل شده است که حضرت رسول صل الله علیه و آله فرمود: «به حق خداوندی که جان محمد در قبضه قدرت اوست! اگر بنده‌ای در روز قیامت با عمل هفتاد پیغمبر بیاید خدا از او قبول نکند اگر ولایت من و اهل بیت مرا نداشته باشد.» (۴)

از ابوحمزه ثمالی نقل شده است که:« حضرت علی بن الحسین علیه السلام از ما پرسید کدام بقعه از جاهای زمین بهتر است؟ گفتیم: خدا و رسول و فرزند رسول بهتر می‌دانند. فرمود: بهترین بقعه‌های زمین میان رکن حجر و مقام ابراهیم است. اگر کسی به قدر آنچه نوح میان قوم خود ماند هزار کم پنجاه سال عمر کند و در آن موضع عبادت نماید روزها به روزه و شب‌ها را به عبادت گذراند و خدا را بدون ولایت ما ملاقات کند، آن عبادت او را هیچ نفع ندهد»(۵)

 و این حدیث از طرق شیعه و سنی متواتر است که:« هر کس بمیرد و اما خود را نشناسد به مرگ جاهلیت و کفر مرده است.»(۶)

۱. بحارالانوار ۲۷/۱۶۷، ح۲

۲. همان ۲۷/۱۶۷، ح۳

۳. همان ۲۷/ ۲۰۰

۴. همان ۲۷/ ۱۷۲، ح۱۵

۵. همان ۲۷/ ۱۷۳ ،ح ۱۶

۶. همان ۲۳/ ۷۶