شاد کردن دل مؤمن

نوشته شده توسط مدیر    بدون دیدگاه |

مؤمنى که در کشور جبّارى بود، آن جبّار بدو آزمند شد و او هم از وى به کشور مشرکان گریخت و به مرد مشرکى وارد شد، او را زیر سایه جا داد و با او نرمى کرد و او را مهمان نمود و چون مرگ آن مشرک فرا رسید،

خدا به او وحى کرد: به عزت و جلالم سوگند، اگر برایت در بهشت جاى بود، تو را در آن نشیمن مى‏ دادم ولى بهشتم حرام است بر هر که مشرک به من بمیرد، ولى اى آتش، او را بهراسان ولى میازار و هر بام و شام روزى براى او آید،

گفتم: از بهشت؟
فرمود: از آنجا که خدا خواهد.

أصول الکافی / ترجمه کمره‏اى، ج‏۴، ص: ۵۶۳