پیشگویی راهب درباره حضرت محمد صل الله علیه و آله

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

در یکی از سالها ابوطالب همراه کاروان قریش برای تجارت عازم شام شد. بنا به تقاضای محمد صل الله علیه و آله ( که بر حسب اختلاف مورّخان در آن هنگام ۸،۹،۱۲ یا ۱۳ ساله بود) ابوطالب او را نیز به همراه خود برد. زمانی که کاروان به «بُصرٰی»(۱) رسید در کنار صومعه‌ای به استراحت پرداخت. در آن صومعه راهبی به نام بحیرا زندگی می‌کرد که عالم بزرگ مسیحیان بود.

در میان جمعیت برادرزاده ابوطالب توجه وی را جلب کرد زیرا برخی از نشانه‌هایی را که او درباره پیامبر موعود می‌دانست، در محمد صل الله علیه و آله مشاهده کرد. او پس از اندکی گفت‌و گو با محمد صل الله علیه و آله و طرح پرسش‌هایی از او از نبوت آینده محمد صل الله علیه و آله خبر داد و به ابوطالب سفارش کرد که از او مراقبت و از گزند یهود حفظ کند. (۲)

تذکر چند نکته درباره این حادثه

۱. این حادثه در برخی از منابع تاریخی و حدیثی به صورت مختصر و در برخی دیگر با شاخ و برگ و تفصیلات نقل شده است. اما اصل قضیه جای شبهه و تردید نیست. زیرا قرآن مجید در آیات متعدد پیشگویی پیامبران پیشین از بعثت حضرت محمد صل الله علیه و آله را نقل کرده بر آگاهی علمای اهل کتاب از نشانه‌های او وشناخت آنان در این زمینه تاکید می‌کند.(۳) و همچنین پیشگویی‌های متعدد اهل کتاب از بعثت پیامبر صل الله علیه و اله در کتب تاریخ و حدیث نقل شده است.(۴)

۲. نشانه‌هایی که علمای اهل کتاب درباره محمد صل الله علیه و اله در اختیار داشتند. برخی مربوط به زندگی شخصی و ویژگی‌های بدنی او از قبیل یتیمی در کودکی سیما نام و برخی دیگر مربوط به ویژگی‌های خانوادگی و قبیلگی او مانند عرب بودن ازدواج با زنی با شخصیت و … بوده است. از بارزترین نشانه‌های بدنی حضرت خال درشتی بین دو کتف او بوده که «خال نبوت» یا «مُهر نبوت» نامیده می‌شد. (۵)

۳. پیشگویی بحیرا تنها برای کاروانیان تازگی داشت زیرا نه تنها ابوطالب بکله سایر بشتگان نزدیک محمد صل الله علیه و آله نیز از آینده درخشان او خبر داشتند. (۶)

منابع:

۱. قصبه‌ای در سرزمین حوران از توابع دمشق. معجم البلدان یاقوت حموی ج۱ ص ۴۴۱

۲. السیره النبویه ابن هشام ج۱ ص۱۹۱، تاریخ الامم و الملوک طبریج۲ ص۱۹۵، سنن ترمذی ج۵، المناقب باب ۳ ص۵۹۰، بحارالانوار ج۱۵ ص۴۰۹

۳. بقره آیات ۴۱،۴۲، ۸۹، ۱۴۶ اعراف ۱۵۷،انعام ۲۰ صف۶

۴. راز بزرگ رسالت، جعفر سبحانی ص۲۶۲

۵. بیهقی ص۱۹۵، سنن ترمذی، المناقب باب ۳ ص ۵۹۰

۶. تاریخ یعقوبی، ج۲ ص ۱۱ اصول کافی ج۱ ص۴۴۷