چگونگی پاداش روزه دار

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

به کسانی چون اولیای الهی که روزه‌های مستحبی می‌گیرند و سهمیه افطار خود را به یتیم و اسیر و مسکین می‌دهند در عین حال که «جنّات تجری من تحتها الانهار» در اختیار آنهاست می‌فرماید:«فادْخلی فی عبادی، وادْخلی جنّتی» زیرا برای مطلب بالاتری روزه می‌گیرند. اما آنها که برای ورود به بهشت و برای استفاده از میوه‌های دلپذیر آن روزه می‌گیرند تنها نوعی سوداگری دارند.
از موارد فرق بین روزه و سایر عبادات همین است که درباره اعمال دیگر ملائکه الهی هنگام مرگ به استقبال مؤمنین می‌آیند که:«سلامٌ علیکم طبتم فادْخلوها خالدین» درهای بهشت را باز می‌کنند و می‌گویند از هر دری که خواستید بفرمایید.
اما درباره روزه‌دار خدای سبحان فرمود: من خودم جزا می‌دهم. این جزء احکام و آداب روزه نیست؛ لذا نه در سلسله بحث‌های واجب و مستحب که فقه عهده‌دار آن است آمده و نه در بحث‌های آداب روزه بلکه جزء حکمت‌های عبادت است که چگونه انسان به جایی می‌رسد که خداوند متعال مستقیما جزای او را به عهده می‌گیرد.
ابن اثیر می‌گوید: یکی از نکاتی که خدای سبحان بر اساس حدیث قدسی «الصّوم لی و أنا أجزی به» فرموده این است که هیچ ملتی از ملل شرک و بت‌پرستی برای بتها روزه نمی‌گرفتند. اگر چه برای بت‌ها نماز می‌خواندند، قربانی می‌کردند و مراسم دیگر داشتند. روزه تنها برای خداست و هیچ مشرک و بت‌پرستی برای تقرّب به بت روزه نگرفته است. چون روزه یک فرمان الهی است.
سایر عبادات، مورد شرک قرار گرفته و برای غیرخدا هم انجام می‌دادند اما خدای متعال روزه را به خود اسناد داده و شخصاً جزای روزه‌دار را به عهده گرفته است.

منابع:
۱- تفسیر نورالثقلین ج۴ ص ۵۰۶
۲- بحار ج۶ ص ۱۳۹
۳- علم الیقین ج۲ ص ۱۰۶۰
۴- نهایه ابن اثیر ج۱ ص۲۷۰
حکمت عبادات آیه الله جوادی آملی