فصل ششم: ذکر دو دعا برای ادای رزق « مجموعه فرهنگی مذهبی ابراهیم

اوّل:از حضرت صادق علیه السّلام نقل شده:بگو:

اَللّهُمَّ لَحْظَهً مِنْ لَحَظاتِکَ تُیَسِّرُ عَلى غُرَمآئى بِهَا الْقَضآءَ وَ تُیَسِّرُ لى بِهَا الاِْقْتِضآءَ اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْءٍقَدیرٌ

خدایا توجّهى از توجّهاتت،آسان کند پرداخت طلب طلبکارانم را،و آسان مى‏کند برایم گرفتن طلبم را، به درستى که تو بر هرچیز توانایى

دوّم:این دعا از موسى بن جعفر علیهما السّلام روایت شده:

اَللّهُمَّ ارْدُدْ اِلى جَمیعِ خَلْقِکَ مَظالِمَهُمُ الَّتى قِبَلى صَغیرَها وَ کَبیرَها فى یُسْرٍ مِنْکَ وَ عافِیَهٍ وَ مالَمْ تَبْلُغْهُ قُوَّتى وَ لَمْ تَسَعْهُ ذاتُ یَدى وَ لَمْ یَقْوَ عَلَیْهِ بَدَنى وَ یَقینى وَ نَفْسى فَاَدِّهِ عَنّى مِنْ جَزیلِ ما عِنْدَکَ مِنْ فَضْلِکَ ثُمَّ لاتُخَلِّفْ عَلَىَّ مِنْهُ شَیْئاً تَقْضیهِ مِنْ حَسَناتى یا اَرْحَمَ الرّاحمِینَ اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَنَّ الدّینَ کَما شَرَعَ وَ اَنَّ الاِْ سْلامَ کَما وَصَفَ وَ اَنَّ الْکِتابَ کَما اَنْزَلَ وَ اَنَّ الْقَوْلَ کَما حَدَّثَ وَ اَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبینُ ذَکَرَ اللَّهُ مُحَمَّداً وَ اَهْلَ بَیْتِهِ بِخَیْرٍ وَ حَیّا مُحَمَّداً وَ اَهْلَ بَیْتِهِ بِالسَّلامِ

خدایا به تمام بندگانت‏ برگردان حقوق پایمال شده کوچک و بزرگى که از ایشان نزد من است،از جانب خویش در آسانى و عافیت،و آنچه نیرویم به‏ آن نرسید،و دارایى‏ام آن را فرا نگرفت،و بدنم و یقین و جانم بر آن توانایى نداشت، از آنچه از احسان شایانت نزد توست،از جانب من بپرداز،و چیزى از آن را بر عهده من بجا مگذار،که از حسناتم‏ بپردازى،اى مهربان‏ترین مهربانان،گواهى مى‏دهم که معبودى جز خدا نیست،یگانه است و شریک ندارد،و گواهى مى‏دهم که محمّد بنده و رسول اوست،و دین همان است که خدا مقرّر نمود،و اسلام همان است که او وصف کرد،و قرآن همان است که او نازل نمود،و گفتار همان است که او فرمود:و خدا همان حق آشکار است،خدا محمّد و اهل بیتش را به خیر یاد کند،و به محمّد و اهل بیتش به سلام تحیّت فرستد.