مراسم نامگذاری پیامبر اسلام صلوات الله علیه

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

روز هفتم فرا رسید. عبدالمطلب برای عرض سپاسگزاری به درگاه الهی گوسفندی کشت و گروهی را دعوت نمود و در آن جشن باشکوه که از عموم قریش دعوت شده بود نام فرزند خود را «محمد» گذارد. وقتی از او پرسیدند: چرا نام فرزند خود را محمد انتخاب کردید در صورتی که این نام در میان اعراب کم سابقه است؟ گفت: خواستم که در آسمان و زمین ستوده باشد. در این باره حسان بن ثابت شاعر رسول خدا صلی الله علیه و آله چنین می‌گوید:
فشق له من اسمه لیجله                                              فذوالعرش محمود و هذا محمد
آفریدگار نامی از اسم خود برای پیامبر خود مشتق نمود. از این جهت خدا، محمود و پیامبر او محمد است و هر دو کلمه از یک ماده مشتقند و یک معنی را می‌رسانند.
قطعا الهام غیبی در انتخاب این نام بی دخالت نبوده است. زیرا نام محمد اگر چه در میان اعراب معروف بود ولی کمتر کسی تا آن زمان به آن نام نامیده شده بود. طبق آمار دقیقی که بعضی از تاریخ نویسان بدست آورده‌اند تا آن روز فقط شانزده نفر به این اسم نامگذاری شده بودند.
ناگفته پیداست که هر چه مصداق یک لفظ کمتر باشد اشتباه در آن کمتر خواهد بود و چون کتاب‌های آسمانی از نام و نشان و علائم روحی و جسمی او خبر داده بودند باید علائم آن حضرت آن چنان روشن باشد که اشتباه در آن راه پیدا نکند. یکی از آن علائم نام آن حضرت است باید مصداق آن به قدری کم باشد که راه هر گونه تردید را در تشخیص پیامبر گرامی از بین ببرد. مخصوصا هنگامی که بقیه اوصاف و علائم وی ضمیمه نام او گردد. در این صورت به طور واضح کسی که انجیل و تورات از ظهور او خبر داده است به خوبی شناخته خواهد شد.

منابع:
۱- سیره حلبی ج۱ ص۹۳
۲- فروغ ابدیت ج۱ ص ۱۵۶