شهادت امام علی النقی علیه السلام

محمد سراج الدین رفاعی می‌گوید: امام علیّ هادی فرزند امام محمد جواد می‌باشد، لقب او نقی، عالم، فقیه، امیر، دلیل، عسکری، و نجیب است. او در سال ۲۱۲ ه.ق در شهر مدینه دیده به جهان گشود، و در روز دوشنبه سوم ماه رجب سال ۲۵۴ ه. ق در زمان خلافت معتزّ عباسی به واسطه سم به شهادت رسیده و به دیدار معبود شتافت. وی دارای پنج فرزند می‌باشد: امام حسن عسکری، حسین، محمد، جعفر و عایشه، و امام حسن عسکری همان کسی است که فرزندش صاحب سرداب مقدس، حجت منتظر، ولی خداوند، محمد مهدی می‌باشد.(۱)

ابن شهر آشوب گوید: امام علی النقی(ع) خوشروترین و راستگوترین مردم بود. هنگامی که آن حضرت را از نزدیک می‌دیدی ملاحت او در میان مردم بی‌نظیر و هنگامی که از دور با او معاشرت می‌کردی فضل و کمالش در میان جامعه بی‌بدیل بود. چون سکوت می‌کرد هیبت و وقار از وی می‌بارید و چون زبان به سخن می‌گشود، شکوه و جلالش نمودار می‌گردید، وی از خاندان امامت و رسالت و محل استقرار وصایت و جانشینی پیامبر(ص) بود. وی شاخه‌ای از درخت تناور نبوت بود، برافراشته و پسندیده، و میوه‌ای از درخت رسالت چیده و برگزیده. (۲)

شهادت مظلومانه امام علی‌النقی امام هادی(ع) بر همه مسلمانان تسلیت باد

(۱) صحاح الاخبار/۵۶

(۲) مناقب ۴ /۴۳۲