عجایبی از رسول خدا صلی الله علیه و آله

عبدالرحمان بن سمره می‌گوید: روزی با عده‌ای در خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله بودیم. ضمن صحبت حضرت فرمود: دیشب در خواب مطالب عجیبی دیدم.

عرض کردم: جانمان به فدایت ای رسول خدا! آیا ممکن است خواب خود را برای ما تعریف کنید؟

حضرت فرمود: دیدم ملک الموت آمده بود تا جان مردی از امتم را به سختی و قهر و غضب بگیرد اما احسان و نیکی او به پدر و مادر آمد و مانع از این کار شد و با آسایش و راحتی جان سپرد.

مردی از امتم را دیدم که سایه عذاب قبر او را احاطه کرده و بر وی چنگال گشوده بود اما وضویش آمد و مانع از عذاب قبر او شد.

مردی از امتم را دیدم که فرشتگان عذاب اطرافش را گرفته بودند اما نمازش آمد و آنان را از عذاب او بازداشت.

مردی از امتم را دیدم که دست و صورت خود را سپر شعله‌ها و شراره‌های آتش قرار داده بود اما صدقاتش آمد و سپر روی او شد.

مردی از امتم را دیدم که می‌خواستند نامه عملش را به دست چپش بدهند اما خوف و خشیت او از خدا آمد و نامه عملش را به دست راستش داد.

مردی از امتم را دیدم که میزان اعمالش سبک بود اما نمازهای مستحبی که خوانده بود آمد و میزان اعمالش را سنگین نمود.

مردی از امتم را دیدم که چون شاخه خرما که در برابر باد سخت می‌لرزد بر روی پل صراط به شدت می‌لرزید اما حسن ظن و خوش گمانی او به خدا و رحمت الهی آمد و او را آرام کرد و به راحتی از روی پل صراط گذشت.

مردی از امتم را دیدم که بر روی پل صراط افتان و خیزان و گاهی چهار دست و پا می‌خزد و گاهی گام‌هایش می‌لغزد و تلو تلو می‌خورد و به چپ و راست آویزان می‌شود اما ذکر صلواتی که بر من و اهل بیت من فرستاده بود آمد و او را بر پا داشت و از روی پل صراط با آرامش گذشت.

مردی از امتم را دیدم که در آتش دوزخ سرازیر بود اما اشک‌هایی که از خوف و خشیت خداوند از چشمانش جاری شده بود آمد و او را از سرنگونی در آتش نجات بخشید.

مردی از امتم را دیدم که بر لب پرتگاه جهنم ایستاده بود و هر لحظه ممکن بود او را به درون آتش جهنم بیفکنند اما امید او به خدا و رحمت الهی آمد و مانع از سقوط او شد.

مردی از امتم را دیدم که با یک دنیا امید و آرزو به سوی درهای بهشت می‌رفت ولی به هر دری که می‌رسید به روی او بسته می‌شد در این هنگام توحید و شهادت او به یگانگی خداوند از روی صدق و خلوص و راستی آمد و درهای بهشت را به روی او باز نمود.

منبع: امالی شیخ صدوق مجلس ۴۱- بحار ج۷ ص۲۹۰- انوار نعمانیه ج۴ ص۲۷۷- لئالی الاخبار ج۵ ص۱۰۷- دارالسلام نوری ج۱ ص۵۳