حاملان قرآن

حاملان قرآن را بر چند معنی اطلاق می‌کنند:

اول: لفظ قرآن را درست یاد بگیرد، و این از اولین مراتب حاملان قرآن است. در این مرتبه تفاضل به زیادتی علم قرائت و دانستن آداب و مُحَسّنات قرائت می‌باشد و به زیادتی حفظ کردن و در خاطر داشتن سوره و آیات قرآن.

دوم: دانستن معانی قرآن است. در زمان‌های گذشته چنین مقرر بوده است که قاریان قرآن معانی آن را نیز تعلیم می‌نموده‌اند. این مرتبه از دانستن لفظ بالاتر است تفاضل در این مرتبه به زیادتی و نقصان فهم معانی قرآن از ظاهر و باطن می‌باشد.

سوم: عمل نمودن به احکام قرآن و متخلّق شدن به اخلاقی است که قرآن بر مدح آنها دلالت دارد و نیز خالی شدن از صفاتی است که بر مذمت آنها دلالت دارد.

پس حاملان حقیقی قرآن کسی است که حامل الفاظ و معانی آن باشد و خود را به صفات حسنه آن آراسته باشد.

عین الحیاه/ ۵۷۸