دعای امام صادق(ع) در ماه رمضان

شیخ کلینى در کتاب«کافى»از ابو بصیر روایت کرده که امام صادق علیه السّلام در ماه رمضان این دعا را مى‏خواند:

اللَّهُمَّ إِنِّی بِکَ وَ مِنْکَ أَطْلُبُ حَاجَتِی وَ مَنْ طَلَبَ حَاجَهً إِلَى النَّاسِ فَإِنِّی لا أَطْلُبُ حَاجَتِی إِلا مِنْکَ وَحْدَکَ لا شَرِیکَ لَکَ وَ أَسْأَلُکَ بِفَضْلِکَ وَ رِضْوَانِکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ أَنْ تَجْعَلَ لِی فِی عَامِی هَذَا إِلَى بَیْتِکَ الْحَرَامِ سَبِیلا حِجَّهً مَبْرُورَهً مُتَقَبَّلَهً زَاکِیَهً خَالِصَهً لَکَ تَقَرُّ بِهَا عَیْنِی وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِی وَ تَرْزُقَنِی أَنْ أَغُضَّ بَصَرِی وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِی وَ أَنْ أَکُفَّ بِهَا عَنْ جَمِیعِ مَحَارِمِکَ حَتَّى لا یَکُونَ شَیْ‏ءٌ آثَرَ عِنْدِی مِنْ طَاعَتِکَ وَ خَشْیَتِکَ وَ الْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ التَّرْکِ لِمَا کَرِهْتَ وَ نَهَیْتَ عَنْهُ وَ اجْعَلْ ذَلِکَ فِی یُسْرٍ وَ یَسَارٍ وَ عَافِیَهٍ وَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَّ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِی قَتْلا فِی سَبِیلِکَ تَحْتَ رَایَهِ نَبِیِّکَ مَعَ أَوْلِیَائِکَ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَقْتُلَ بِی أَعْدَاءَکَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِکَ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تُکْرِمَنِی بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِکَ وَ لا تُهِنِّی بِکَرَامَهِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلا حَسْبِیَ اللَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ

خدایا من به وسیله تو و از تو حاجتم را درخواست مى‏کنم،و هرکه حاجت خویش از مردم بخواهد همانا من حاجتم را نمى‏خواهم‏ مگر از تو،یگانه‏اى،شریکى براى تو نیست،به حق فضل و رضوانت از تو مى‏خواهم که بر محمّد و اهل بیتش درود فرستى،و در این سال برایم راهى به سوى کعبه قرار دهى،با زیارتى‏ پاک و پذیرفته،پاکیزه و خالص براى خویش،که دیده‏ام به آن روشن گردد و مرتبه‏ام با آن بالا رود،خدایا به من روزى کن‏ که دیده‏ام را از حرام فرو بندم،و شهوتم را نگاه دارم،و خود را از همه حرامهایت بازدارم،تا آنجا که چیزى‏ نزد من برتر نباشد از طاعت و خشیتت،و عمل به آنچه واجب کردى،و ترک آنچه‏ نپسندیدى و از آن نهى نمودى،و همه اینها را در کنار آسانى و فراوانى و تندرستى،و آنچه به من نعمت دادى قرار ده. و از تو مى‏خواهم مرگم را کشته شدن در راهت در زیر پرچم پیامبرت همراه با اولیایت قرار دهى،و از تو مى‏خواهم که به وسیله من دشمنان خود و رسولت را به قتل رسانى،و از تو درخواست مى‏کنم که مرا گرامى دارى با خوار کردن آن از خلق که خودخواهى،و خوار نکنى مرا به گرامى داشتن احدى از اولیایت،خدایا برایم همراه پیامبر راهى به‏ خوشبختى قرار ده،خدا مرا بس است،آنچه خدا خواهد شود.