فضیلت زیارت امامزادگان

بخش دوم:در زیارت امامزادگان عظام:که قبورشان محلّ فیوضات و برکات،و موضع نزول رحمت و عنایات‏ الهیّه است،و علماى اعلام به استحباب زیارت قبور ایشان تصریح فرموده‏اند.و بحمدللّه تعالى در اکثر شهرهاى شیعه قبورشان موجود،بلکه در روستاها و بیابانها،و اطراف کوهها و درّه‏ها،پیوسته پناهگاه درماندگان،و مأواى واماندگان‏ و پناه ستمدیدگان،و موجب تسلّى دلهاى پژمردگان بوده است.و تا روز قیامت خواهد بود،و از بسیارى از ایشان کرامات‏ و خوارق عادات مشاهده شده.ولى پوشیده نماند که امامزاده‏اى که انسان،با اطمینان خاطر،به خاطر درک فیوضات،و زدودن رنجها و غصه‏ها،به جانب قبر شریفش،بار سفر ببندد،و شدّ رحال کند،باید نسبت به او دو مطلب را رعایت کند،آنگاه‏ به قصد زیارت حرکت کند.

اول:جلالت مقام،و عظمت شأن صاحب آن مرقد،علاوه بر شرافت نسب او،که این دو معنا،از کتابهاى حدیث و انساب[علم نسب‏شناسى]و تاریخ شناخته مى‏شود.

دوم:معلوم بودن قبر آن سیّد جلیل و صحت‏ نسبت قبر به او،و زمینه جمع بین این دو مطلب بسیار کم است.

و ما در کتاب«هدیه الزائر»به ذکر جمعى از ایشان اشاره‏ کرده‏ایم.و در کتاب«نفثه المصدور»و«منتهى الآمال»اشاره به محسن بن حسین علیه السّلام نمودیم،و چون در این کتاب گنجایش‏ ذکر نیست،تنها به ذکر دو نفر از ایشان اکتفا مى‏نماییم.

ادامه دارد…