رد کردن خواسته برادر مؤمن

ب امام صادق ^{(علیه‌السلام)} گفتم: قربانت، مؤمن براى مؤمن رحمت است؟ فرمود:
آرى، گفتم:
چگونه؟ فرمود: هر مؤمنى نزد برادرش براى حاجتى رود، آن رحمتى است که خدا به سوى او کشانیده و براى او فراهم کرده و اگر حاجتش را برآورد، با پذیرش آن، رحمت را پذیرفته، و اگر با قدرت حاجت او را ردّ کند، رحمت خدا عز و جل را از خود ردّ کرده است که بدو کشانده بود و براى او فراهم کرده بود و خدا عز و جل این رحمت را ذخیره کند تا روز قیامت براى آن کسى که حاجت او ردّ شده تا در باره آن قضاوت کند، اگر خواهد آن را به خود برگرداند و اگر خواهد به دیگرى رساند، اى اسماعیل، چون روز قیامت شود و او در رحمت خدا حکم گردد که به او اجازه داده شده به نظر تو آن را به که برگرداند؟
گفتم: گمان ندارم آن را از خود برگرداند، فرمود: گمان مدار بلکه یقین داشته باش که آن را هرگز از خود برنگرداند، اى اسماعیل، هر که برادرش در حاجتى که دارد به او مراجعه کرد و او میتواند آن را بر آورد و حاجت او را بر نیاورد، خدا بر او در گورش مارى چیره کند که تا روز رستاخیز انگشت بزرگ او را به دندان خود بگزد و بجود، خواه آمرزیده شود و خواه معذّب گردد.

أصول الکافی / ترجمه کمره‏اى، ج‏۴، ص: ۵۷۹