لزوم پاسداشت حرمت ماه محرم

نوشته شده توسط موذن    بدون دیدگاه |

به حکم ولایت و وفاداری و ایمان به خداوند علیّ عظیم و پیامبر گرامی (ص) شایسته است که تمامی دوستداران خاندان گرامی پیامبر خدا(ص) در دهه اول ماه محرم حالشان تغییر کرده و به خاطر مصیبت‌های بزرگ و رنج‌های عظیمی که به خاندان پیامبر در این ماه وارد آمد، آثار حزن و اندوه، هم در دل و هم در صورتشان پدیدار شود.

باید دوستان اهل بیت(ع) در ماه محرم مقداری از لذت‌های خود اعم از خوردن و نوشیدن و حتی خواب و حرف زدن را کم کنند و همانند کسی رفتار کند که به پدر و یا فرزندش مصیبتی وارد آمده و حرمت و احترام ناموس خداوند جلّ جلاله و حرمت حریم پیامبر خدا(ص) و امام(ع) را بیشتر از حرمت جان خود و خانواده خود بدانند و آنان(ع) را بیش از جان و فرزندان و خاندان خویش دوست داشته باشند.

خداوند متعال در این زمینه می‌فرماید:« بگو اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و طایفه شما و اموالی که به دست آورده‌اید و تجارتی که از کساد شدنش می‌ترسید، و خانه‌هایی که به آن علاقه دارید در نظرتان از خداوند و پیامبرش و جهاد در راهش محبوب‌تر است، در انتظار این باشید که خداوند عذابش را بر شما نازل کند! و خداوند جمعیت نافرمانبردار را هدایت نمی‌کند.»

اگر کسی قادر نبود که در دهه اول محرم اینگونه عمل کند، باید در روز نهم (روز تاسوعا) و روز دهم (روز عاشورا) و شب یازدهم، از هر گونه لذتی دوری ورزد و در تمامی روزهای دهه اول ماه محرم زیارت عاشورا خوانده و در روز عاشورا تا هنگام عصر از هر گونه خوردن و آشامیدن و گفتن سخنان غیرضروری و ملاقات با دوستان پرهیز کند و تمامی آن روز را با گریه و اندوه و زاری سپری سازد و اگر توانست با نیّتی خالص و قلبی پاک در منزل خویش، مراسم عزای آن حضرت را اقامه کند و اگر نتوانست در مسجد یا در منازل دوستانش به عزاداری بپردازد و دور از چشم مردم، مشغول عزاداری شود تا عزاداری او رنگ و بوی ریا به خود نگرفته و کاملا خالص و به دور از هرگونه شائبه باشد، و از این عزاداری و سوگواری منظورش همدردی و مواسات با اهل بیت(ع) به خاطر رنج‌ها و صدمات به ظاهر وارده آمده بر آنها باشد.

برگرفته از المراقبات