قسمتی از نامه امیرالمؤمنین(ع) به حارث همدانی

نکاتی از نامه امیرالمؤمنین(ع) به حارث همدانی که در نامه ۶۹ در نهج البلاغه آمده است که در زندگی کاربرد دارد و رعایت آن باعث سعادت و کمال انسان می‌شود

۱. به ریسمان قرآن چنگ زن، و از آن نصیحت بپذیر، حلالش را حلال، و حرامش را حرام بشمار.

۲. حقی را که در زندگی گذشتگان بود تصدیق کن و از حوادث گذشته تاریخ، برای آینده عبرت گیر که حوادث روزگار با یکدیگر همانند بوده و پایان دنیا به آغازش می‌پیوندد. و همه آنها رفتنی است.

۳. نام خدا را بزرگ دار و جز به حق سخنی بر زبان نیاور.

۴. مرگ و جهان پس از مرگ را فراوان به یاد آور، هرگز آرزوی مرگ مکن جز آنکه بدانی از نجات یافتگانی.

۵. از کاری که تو را خشنود و عموم مسلمانان را ناخوشایند است بپرهیز.

۶. از هر کار پنهانی که در آشکار شدنش شرم داری پرهیز کن.

۷. از هر کاری کننده آن پرسش کنند نپذیرد یا عذرخواهی کند دوری کن.

۸. آبروی خود را آماج تیر گفتار دیگران قرار نده و هر چه شنیدی بازگو مکن که نشانه دروغگویی است و هر خبری را دروغ مپندار که نشانه نادانی است.

۹. خشم را فرو نشان و به هنگام قدرت ببخش و به هنگام خشم فروتن باش.

۱۰. نعمت‌هایی که خدا به تو بخشیده نیکو دار. و نعمت‌هایی که در اختیار داری تباه مکن و چنان باش که خدا آثار نعمت‌های خود را در تو آشکارا بنگرد.

۱۱. و بدان بهترین مؤمنان آن بُوَد که جان و خاندان و مال خود را در راه خدا پیشاپیش تقدیم کند. چه آن را که پیش فرستی برای تو اندوخته گردد و آنچه را که باقی گذاری سودش به دیگران می‌رسد.

۱۲. از دوستی با بی‌خردان و خلافکاران بپرهیز زیرا هر کس را به دوستش می‌شناسند.

۱۳. در شهرهای بزرگ سکونت کن زیرا مرکز اجتماع مسلمانان است و از جاهایی که مردم آن از یاد خدا غافلند، و به یکدیگر ستم روا می‌دارند، و بر اطاعت از خدا به یکدیگر کمک نمی‌کنند، بپرهیز.

۱۴. در چیزی اندیشه کن که یاری‌ات دهد.

۱۵. از نشستن در گذرگاه‌های عمومی، و بازار پرهیز کن که جای حاضر شدن شیطان، و برانگیخته شدن فتنه‌هاست؛

۱۶. به افراد پایین‌تر از خود توجه داشته باش که راه شکرگزاری تو در برتری است.

۱۷. در روز جمعه پیش از نماز مسافرت مکن، جز برای جهاد در راه خدا، و یا کاری که از انجام آن ناچاری.

۱۸. در همه کارهایت خدا را اطاعت کن که اطاعت خدا از همه چیز برتر است.

۱۹. نفس خود را در وا داشتن به عبادت فریب ده، و با آن مدارا کن. و به زور و اکراه بر چیزی مجبورش نساز و در وقت فراغت و نشاط به کارش گیر، جز در آنچه که بر تو واجب است. و باید آن را در وقت خاص خودش به جا آوری.

۲۰. بپرهیز از آن که مرگ تو فرا رسد، در حالی که از پروردگارت گریزان و در دنیاپرستی غرق باشی.

۲۱. از همنشینی با فاسقان بپرهیز که شر به شر می‌پیوندد.

۲۲. خدا را گرامی دار و دوستان خدا را دوست شمار و از خشم بپرهیز که لشکر بزرگ شیطان است.