در موى سپید

پیغمبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود: سفیدى جلوى سر خوب و مبارک است، و در عارض (و شقیقه) علامت فرسودگى است، و در موى چانه شجاعت و در پشت سر شومى است.

حضرت صادق (علیه‌السلام) فرمود: مردى نزد پیغمبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)آمد، پیغمبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)به سپیدى ریش او نگاه کرد و فرمود هر کس ریش خود را در اسلام سفید کند، آن براى او در قیامت نورى خواهد بود.

حضرت باقر (علیه‌السلام) فرمود: روزى ابراهیم در ریش خود موى سفید یافت، و گفت: (سپاس خدایى را که مرا باین حد رسانید و یک آن گناه نکردم).

حضرت صادق (علیه‌السلام) فرمود: مردم سپید مو نمى‏شدند تا ابراهیم سفیدى در ریش خود دید، و گفت: پروردگارا این سپیدى چیست؟، فرمود این موجب وقار است، ابراهیم گفت خداوندا بر آن بیفزا.

پیغمبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود: سپیدى مو نور است، موى سپید را نکنید.

حضرت صادق (علیه‌السلام) فرمود: اشکالى ندارد مویهاى سپید سر را بکنید و یا بچینید، و چیدن بهتر است از کندن.

و نیز از حضرت على (علیه‌السلام) : چیدن موى سر اشکال ندارد و کندن آن مکروه است.

مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقرى، ج‏۱، ص: ۱۳۱