دستور العمل حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم درباره تعقیبات نماز

نوشته شده توسط مدیر    بدون دیدگاه |

امام باقر علیه السلام می‌‏فرمایند: شخصی به نام شیبه هذلی نزد پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آمد و گفت: ای رسول خدا من پیر شده‌ام. سن من بالا رفته است و مرا توانایی به عمل نماز ، روزه ، حج و جهاد که خود را بدان‌ها عادت داده‌ام نمانده است. پس ای رسول الله دستوری سبک یادم ده تا خدای مرا از آن بهره رساند. پیغمبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: گفتارت را دوباره بازگو کن.

شیبه سه بار سخنش را بازگو کرد.رسول خدا گفت: در گرداگرد تو درخت و کلوخی نیست مگر اینکه از رحمت تو به گریه افتاد. چون نماز صبح را گزاردی ده بار بگو «سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ» که البته خدای عز و جل تو را به گفتن آن از کوری، دیوانگی، بیماری خوره، تنگدستی، ناداری و رنج پیری نگاه می‌دارد.

شیبه گفت ای رسول خدا این از برای دنیای من است. از برای آخرت چه باید کرد؟

رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: بعد از هر نماز می گویی «اللَّهُمَ‏ اهْدِنِی‏ مِنْ‏ عِنْدِکَ‏ وَ أَفِضْ عَلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ وَ انْشُرْ عَلَیَّ مِنْ رَحْمَتِکَ وَ أَنْزِلْ عَلَیَّ مِنْ بَرَکَاتِکَ».

 شیبه این کلمات را ـ با دقت فراگرفت و رفت. پس رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: اگر بدین دستور عمل کند و به عمد آن را ترک نگوید، درهای هشت‌گانه بهشت به رویش گشوده شود. از هر کدام که خواهد داخل بهشت شود.

ثواب الاعمال شیخ صدوق صفحۀ ۱۵۹ و خصال شیخ صدوق ج: ۱؛ ص: ۲۲۰