تپه توبره ها

نوشته شده توسط مدیر    بدون دیدگاه |

متوکل عباسى مى کوشید با اتکاء بر نیروى نظامى خویش مخالفانش را بترساند.

به همین جهت ، یک بار لشگر خود را – که به نود هزار تن مى رسیددستور داد که توبره اسب خویش را از خاک سرخ پر کنند و در صحراى وسیعى ، آنها را روى هم بریزند.

سربازان به فرمان متوکل عمل کردند و از خاک هاى ریخته شده ، تپه بزرگ به وجود آمد، که آنرا تپه توبره ها نامیدند. متوکل بر بالاى تپه رفت و امام هادى ^{علیه السلام} را به نزد خود فراخواند و گفت : ((شما را خواستم تا لشگر مرا تماشا کنى ! به علاوه، او دستور داده بود همه، لباس هاى جنگ بپوشند و سلاح بر گیرند و با بهترین آرایش و کاملترین سپاه از کنار تپه عبور کنند.

منظورش ترسانیدن کسانى بود که احتمال مى داد بر او بشورند و در این میان بیشتر از امام هادى ^{علیه السلام} نگران بود که مبادا به پیروانش ‍ فرمان نهضت علیه متوکل را بدهد

حضرت هادى ^{علیه السلام} به متوکل فرمود: آیا مى خواهى من هم سپاه خود را به تو نشان دهم؟

متوکل پاسخ داد: آرى !

امام دعایى کرد! ناگهان میان زمین و آسمان از مشرق تا مغرب از فرشتگان مسلح پر شد. خلیفه از مشاهده این منظره غش کرد! وقتى که بهوش آمد، امام هادى ^{علیه السلام} به او فرمود: ما در کارهاى دنیا با شما مسابقه نداریم ما به کارهاى آخرت (امور معنوى) مشغولیم ، آنچه درباره ما فکر مى کنى درست نیست .