سفره داران مدینه

حسن بن علی (علیه السلام) در مدینه سفره دار بود. می آمدند و می خوردند و در ظرف های مسی و گِلی غذا می بردند.

منزلش در قبه و وسط مدینه نبود بلکه در حوالی مدینه بود. امام باقر (علیه السلام) فرمود: در پشت بام منزلش ظرفی آهنی بود که در آن آتش روشن می کردند و به غلامش می فرمود تا صبح آتش را نگه دارد تا هر کس غریب بود، جا برای خواب نداشت، لقمه نانی نداشت به منزل ایشان بیاید. کشاورزی هم می کرد، نخل هم داشت.

حسن بن علی (علیه السلام) در مدینه سفره دار بود. می آمدند و می خوردند و در ظرف های مسی و گِلی غذا می بردند.

حضرت علی اکبر (علیه السلام) هم در زمان امامت پدرش اجازه گرفت و شروع به سفره انداختن نمودند. وقتی مهمان می آمد به استقبالش می آمد و با پای برهنه آنها را بدرقه می کرد. خیلی از مهمان ها که می آمدند دشمن امیرالمومنین (علیه السلام) بودند، می پرسیدند اینجا خانه ی کیست؟ وقتی به آنها می گفتند ایشان پسر حسین بن علی (علیه السلام) است برای عذرخواهی بازمی گشتند.

? سخنرانی حجت الاسلام بندانی نیشابوری در هیئت روضه العباس(ع) – اردیبهشت ۹۶

حدیث روز

پیامبر اکرم  ص  :

مَثَلُ الأَخَوَینِ مَثَلُ الیَدَینِ تَغسِلُ إحداهُمَا الاُخرى .

 «حکایت دو برادر ، حکایت دو دست است که یکى ، دیگرى را مى شوید.»

 إحیاء العلوم : ج ۲ ص ۲۵۱