22
1403
شهادت امام حسن علیه السلام

امام حسن (ع) درباره چگونگی شهادت خود اینگونه میفرمایند: «من به وسیله زهر، شهید میشوم همان طور که پیغمبر خدا (صلی الله علیه وآله) شهید شد.» گفتند: «چه کسی تو را مسموم مینماید؟»، فرمود: «جعده، دختر اشعث بن قیس؛ زیرا معاویه وی را تحریک میکند و این دستور را به او میدهد.» گفتند: «پس جعده را از خانه ات خارج و از خودت دور کن!»
22
1403
شوق دیدار یار در اربعین…
راوی:
برام اهداف مردم از پیاده روی و خدمت به زوّار خیلی جالب بود.
از خیلی از عراقیا و موکبدارا همین سوالو میپرسیدم.
یکی گفت: همه زندگیمو مدیون حسینم، قول دادم تا آخر عمرم نوکری زائراشو بکنم.
یکیشون گفت: سیر کردن زائر امام حسین خیلی ثواب داره.
یکی گفت خدمت به زائرا، خدمت به امامحسینه.
اما بین این همه، یه جواب خیلی به دلم نشست…
یه پسر جوونِ سبزه که یه سینی خرما دستش گرفته بود و اول صبح وایساده بود وسط مسیر،سینی رو گرفت سمتم.
یه خرما برداشتم و پرسیدم: چرا برای چند روز از همه زندگیت زدی اومدی اینجا که از زائرا پذیرایی کنی؟؟
اشک تو چشاش حلقه زد، بغضش رو خورد و با یه صدای گرفته با همون لهجهی عراقی، دست و پا شکسته شروع کرد فارسی صحبت کردن:
هرسال همه دلخوشیم اینه که فقط یه بار یکی از این خرماها رو به امامزمانم که میدونم حتما اربعین به زیارت میاد، تعارف کرده باشم… همین…
اللهم عجل لولیک الفرج…
22
1403
هفت درجهنم مخصوص چه کسانی است؟
جهنم هفت در دارد و هر یک از این هفت در، به یک طبقه باز می شود .
از امام علی (علیه السلام) روایت شده که فرمودند :« آیا می دانید که درهای جهنم چگونه است؟
راوی می گوید ،گفتیم : مثل درهای دنیا؟
حضرت فرمودند: نه ، سپس دستهایشان را روی هم گذاشتند و فرمودند : درهای جهنم اینگونه است ٬ یعنی طبقه طبقه است و هر طبقه ای یک در دارد.
در روایت دیگری از حضرت علی (علیه السلام) نام طبقات و درهای جهنم چنین ذکر شده :
۱- هاویه ۲- سعیر ۳- جحیم ۴- سقر ۵- حُطَمه ۶- لَظی ۷- جهنم
« اولین طبقه جهنم ٬ هاویه است و آخرین و پایین ترین طبقه آن جهنم است.»
در بعضی روایات هم ترتیب برعکس ذکر شده.
در روایتی هم آمده :
در اول ویژه مسلمانان گنهکار است.
در دوم مخصوص یهود.
در سوم مخصوص نصارا.
در چهارم مخصوص ستاره پرستان.
در پنجم مخصوص مجوس.
در ششم ویژه مشرکان.
در هفتم مخصوص منافقان.
۱) بحار الانوار – ج۸ – مبحث نار .
۲) بحار الانوار – ج۸ – مبحث نار.
۳) قارعه / ۱۱ – ۸
22
1403
پرچم پیامبر اسلام در دستان حضرت مهدی عج هنگام ظهور!
پرچم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) همراه حضرت مهدى علیه السلام است که این پرچم جز در جنگ بدر و روز جمل، هیچ روز دیگری باز نشده است.
شیخ نعمانى از حضرت صادق (علیه السلام) روایت کرده است که فرمود: پرچم رسول خدا را روز بدر، جبرئیل نازل نمود وبه خدا آن نه از پنبه ونه از کتان ونه از ابریشم ونه از حریر بود.
راوى عرض کرد: پس جنسش از چه بود؟ حضرت فرمود: از برگ بهشت بود که رسول خدا صلی الله علیه و آله آن را در روز بدر باز کرد و بعد آن را پیچید و به دست على بن ابیطالب داد سپس پیوسته نزد حضرت على (علیه السلام) بود تا اینکه روز بصره فرا رسید وحضرت على (علیه السلام) آنرا باز کرد وخداوند به او فتح وپیروزى عطا کرد. آنگاه آنرا پیچید و آن پرچم در نزد ماست وآن را هیچ احدى باز نمى کند تا اینکه حضرت قائم (علیه السلام) ظهور کند. پس هر گاه آن حضرت ظهور کرد، آن پرچم را باز مى کند.
در آن هنگام هر کس که در مشرق ومغرب است آن را ملاقات مى کند ودشمنان با فاصله زیادى از پیش روى آن فرار مى کنند.
ونیز از حضرت باقر (علیه السلام) روایت است که به ابوحمزه فرمود: اى ثابت! گویا قائم اهل بیت خود را مى بینم که بر این نجف مشرف شده است. (وبا دست خود به کوفه اشاره فرمود). وفرمود: وقتى بر نجف شما مشرف شد، پرچمِ رسول خدا را باز مى کند و وقتى که باز کرد، ملائکه بدر بر او فرود مى آیند. گفت: پرچم رسول خدا چیست؟ حضرت فرمود: چوبش از عمود عرش خداوند و رحمت اوست و بقیّه آن از نصر خداوند است. آن را بطرف چیزى دراز نمى کند مگر آنکه آن را تباه کند و از بین ببرد.
وبه روایت صدوق در کمال الدّین آمده است که: وقتى آن را باز کند، سیزده هزار وسیزده ملک بر قائم فرود مى آیند که همه آنها منتظر آن حضرت بودند.
نعمانى در کتاب (غیبت) از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده است که فرمود: وقتى میان اهل بصره و حضرت على (علیه السلام) تلاقى شد، آن حضرت پرچم رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) را باز کرد، پس قدمهاى ایشان لرزید وآفتاب زرد نشده بود که گفتند: اى پسر ابوطالب! به ما امان بده.
فرمود: وقتى روز جنگ صفّین شد از حضرت على (علیه السلام) خواهش کردند که آن پرچم را باز کند، حضرت این کار را نکرد، پس آنگاه حضرت امام حسن (علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) و عمّار بن یاسر را شفیع خود قرار دادند.
پس حضرت على (علیه السلام) به امام حسن (علیه السلام) فرمودند: اى فرزند من! زمانى است که باید این قوم آن زمان را پشت سر بگذارند و بدرستى که این پرچم را بعد از من هیچ کس باز نمى کند مگر حضرت قائم (علیه السلام)…
منبع:کتاب غیبت شیخ نعمانی،صدوق کمال الدین
22
1403
گریه حضرت آدم برای امام حسین علیه السلام
روزی که حضرت آدم برای امام حسین علیه السلام گریست!
هنگام سیر حضرت آدم در زمین ، گذر آن حضرت به زمین کربلا افتاد. ناگهان ناخود آگاه سینه اش به تنگ آمد و غمناک شد. چون به قتلگاه امام حسین (علیه السلام ) رسید پایش لغزید و خون از پایش جاری گردید. پس سرش را بسوی آسمان بلند کرد و خدمت خداوند متعال عرض کرد : « پروردگارا ! آیا من مرتکب گناه دیگری شده ام که اینک مرا به کیفر می رسانی؟
خداوند فرمود : « ای آدم ! گناه تازه ای نکرده ای بلکه در این سرزمین فرزند تو حسین (علیه السلام ) به ظلم و ستم کشته می شود و خون تو نیز به خاطر همدردی و موافقت با او به زمین ریخته شد.»
حضرت آدم فرمود : « قاتل او کیست؟ »
خداوند فرمود : « قاتلش یزید که مورد لعن اهل آسمانها و زمین است می باشد.»
در این هنگام حضرت آدم (علیه السلام) به حضرت جبرئیل گفت : « حالا چه کار بکنم ؟
جبرئیل گفت : « بر یزید لعنت بفرست.»
پس حضرت آدم (علیه السلام ) چهار مرتبه بر یزید لعنت فرستاد..
بحارالانوار ٬ ج ۴۴ حسین بن علی (علیه السلام)
آخرین دیدگاه
نوشته های تازه
- عاقبت طمع و گدایی،در عین بی نیاز بودن! مرداد ۲۲, ۱۴۰۳
- علت طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج)! مرداد ۲۲, ۱۴۰۳
- نهم ربیع الاول مرداد ۲۲, ۱۴۰۳
- برای اموات فاتحه کبیره بخوانید! مرداد ۲۲, ۱۴۰۳
- جواب زیبای امام حسن مجتبی علیه السلام به مرد یهودی! مرداد ۲۲, ۱۴۰۳
نوشته شده توسط موذن