آثار بیداری در بین الطلوعین

در بیداری بین الطلوعین اثرات عجیب و شگفتی است که حتی ذره ای از آن نصیب فردی که خواب است،نمی شود…

فاصله زمانی از اذان صبح تا طلوع خورشید را بین الطلوعین میگویند

ویژگی‌ها و اسرار زیر را می‌توان به ساعات بین‌الطلوعین نسبت داد:

تقسیم روزی بندگان توسط فرشتگان در این ساعت انجام می‌شود.

عذاب قبر مردگان در این ساعت متوقف می‌شود.

خوابیدن در این ساعت کراهت داشته و بسیار نهی شده است.

استجابت دعا در این ساعت احتمال بیشتری دارد.

استغفار کردن و رهایی از عذاب اخروی، در این ساعت توصیه شده است.

سعادت و خوشبختی دنیوی و اخروی نصیب کسانی است که در این ساعات بیدارند.

رشد اقتصادی و رهایی از خسارت‌های مالی نیز از آثار بیداری و دعا کردن در بین الطلوعین است.

روزی انسانها در این ساعات توسط ملائک پخش میشود

خرید و فروش و معامله در این ساعت کراهت دارد.

نزدیکی با همسر و جماع نیز در این ساعت مکروه است.

 

علامه حسن زاده آملی

علت بسته شدن راه کربلا در گذشته

بسته شدن راه کربلا اثر کفران نعمتی بود که مردم کردند.

به خاطر دارم سالها قبل روزی که دولت عراق جلوی بازگشت زوّار ایرانی به کشورشان را گرفت، من در کربلا بودم.

همه نگران و مضطرب، خواستار بازگشت به ایران بودند و از من میخواستند دعا کنم راه برگشتشان به ایران باز شود تا بتوانند نزد خانواده و کسب و کارشان بازگردند.

در دلم گفتم ببین جهالت و قدرناشناسی تا کجاست که در کنار حرم امام حسین علیه السّلام التماس میکنند راه باز شود و از کربلا بروند!!

همین کفران نعمتها سبب شد سالها راه زیارت بسته شود.

که البته جنگ ایران و عراق و تقدیم این همه خون و شهید که به عشق امام حسین علیه السّلام به میدان رفتند سرانجام آتش غضب خداوند را خاموش و جبران آن کفران نعمتها را کرد

این بار که راه باز شده مواظب باشید اگر موفّق به رفتن به کربلا شدید، باز کفران نعمت نکنید. و بعد از عمری آرزوی زیارت امام حسین علیه السّلام از روز اوّل ورود به کربلا در بازارها دنبال خرید و فروش نباشید!!

 

عارف بالله مرحوم حاج اسماعیل دولابی ره..

مکافات قضا شدن نماز صبح

مکافات قضا شدن نماز صبح آیت الله نخودکی اصفهانی!

مرحوم حاج شیخ حسنعلی اصفهانی (معروف به نخودکی) در وصیت خود به فرزندش می گوید:

اگر آدمی چهل روز به ریاضت و عبادت بپردازد ولی یک بار نماز صبح از او فوت شود، نتیجه آن چهل روز عبادت بی ارزش و نابود خواهد شد!

فرزندم بدان که در تمام عمرم تنها یک بار نماز صبحم قضا شد، پسر بچه ای داشتم که شب آن روز فوت شد.

سحر گاه در عالم رویا به من گفتند که این مصیبت به علت قضا شدن آن نماز صبح به تو وارد آمد…

اکنون اگر یک شب، نماز شبی از من فوت شود، صبح آن شب انتظار بلایی را می کشم که به من نازل شود…

نکته: میزان بلاهای وارد شده بخاطر گناهان هرکسی متناسب با اندازه ایمان اوست…
به همین دلیل هرچقدر مقام بنده مومن بالاتر باشد ،بلایی که بخاطر گناهش میبیند سخت تر است…
و یکی از بزرگترین گناهان،قضا کردن ‌نماز صبح می باشد…

 

منبع: نکته های نابی از نماز،ص۲۶۷.

دعای علقمه

دعای عَلْقَمه دعایی است که پس از زیارت عاشورا خوانده می‌شود. بعضی از محققان این دعا را «دعای صفوان معروف به دعای علقمه» گفته‌اند و بعضی بدون نسبت دادن به راوی، آن را دعای بعد از زیارت عاشورا نامیده‌اند. به هر حال این دعا چون در پی حدیث زیارت عاشورا که راوی آن علقمه است آمده، به «دعای علقمه» شهرت یافته است.

امام صادق (علیه السلام) ادامه دادند: «اى صفوان این زیارت را یافتم به همین ضمان از پدرم و پدرم از پدرش على بن الحسین (علیه السلام) به همین ضمان و او از حسین (علیه السلام) به همین ضمان و حسین (علیه السلام) از برادرش حسن (علیه السلام) به همین ضمان و حسن از پدرش امیرالمؤمنین (علیه السلام) با همین ضمان و امیرالمؤمنین (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) با همین ضمان و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از جبرئیل با همین ضمان و جبرئیل از خداى تعالى با همین ضمان و به تحقیق که خداوند عزوجل قسم خورده به ذات مقدس خود که هر کس حسین (علیه السلام) را به این زیارت از راه دور یا نزدیک زیارت کند و این دعا را بخواند زیارت او را قبول مى ‏کنم و خواهش او را به هر قدر که باشد می پذیرم و از درگاه من با ناامیدى و خسار باز نگردد بلکه با چشم روشن به برآوردن حاجت و فوز به جنت و آزادى از دوزخ باز خواهد گشت و شفاعت او را در حق هر کس که شفاعت کند قبول میکند.

بسم الله الرحمن الرحیم

یا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ، یَا مُجِیبَ دَعْوَهِ الْمُضْطَرِّینَ، یَا کَاشِفَ کُرَبِ الْمَکْرُوبِینَ، یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ، یَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ، [وَ] یَا مَنْ هُوَ أَقْرَبُ إِلَیَّ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ، [وَ] یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ، [وَ] یَا مَنْ هُوَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلَى، وَ بِالْأُفِقِ الْمُبِینِ، [وَ] یَا مَنْ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى، [وَ] یَا مَنْ یَعْلَمُ خَائِنَهَ الْأَعْیُنِ وَ مَا تُخْفِی الصُّدُورُ، [وَ] یَا مَنْ لا یَخْفَى عَلَیْهِ خَافِیَهٌ، یَا مَنْ لا تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ الْأَصْوَاتُ، [وَ] یَا مَنْ لا تُغَلِّطُهُ [تُغَلِّظُهُ ] الْحَاجَاتُ، [وَ] یَا مَنْ لا یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ، یَا مُدْرِکَ کُلِّ فَوْتٍ، [وَ] یَا جَامِعَ کُلِّ شَمْلٍ، [وَ] یَا بَارِئَ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ، یَا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ، یَا قَاضِیَ الْحَاجَاتِ، یَا مُنَفِّسَ الْکُرُبَاتِ، یَا مُعْطِیَ السُّؤْلاتِ، یَا وَلِیَّ الرَّغَبَاتِ، یَا کَافِیَ الْمُهِمَّاتِ، یَا مَنْ یَکْفِی مِنْ کُلِّ شَیْ ءٍ، وَ لا یَکْفِی مِنْهُ شَیْ ءٌ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ، وَ عَلَیٍّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ، وَ بِحَقِّ فَاطِمَهَ بِنْتِ نَبِیِّکَ، وَ بِحَقِّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ، فَإِنِّی بِهِمْ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ فِی مَقَامِی هَذَا، وَ بِهِمْ أَتَوَسَّلُ، وَ بِهِمْ أَتَشَفَّعُ إِلَیْکَ، وَ بِحَقِّهِمْ أَسْأَلُکَ وَ أُقْسِمُ وَ أَعْزِمُ عَلَیْکَ، وَ بِالشَّأْنِ الَّذِی لَهُمْ عِنْدَکَ، وَ بِالْقَدْرِ الَّذِی لَهُمْ عِنْدَکَ، وَ بِالَّذِی فَضَّلْتَهُمْ عَلَى الْعَالَمِینَ،

و بِاسْمِکَ الَّذِی جَعَلْتَهُ عِنْدَهُمْ، وَ بِهِ خَصَصْتَهُمْ دُونَ الْعَالَمِینَ، وَ بِهِ أَبَنْتَهُمْ وَ أَبَنْتَ فَضْلَهُمْ مِنْ فَضْلِ الْعَالَمِینَ، حَتَّى فَاقَ فَضْلُهُمْ فَضْلَ الْعَالَمِینَ جَمِیعاً، أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَکْشِفَ عَنِّی غَمِّی وَ هَمِّی وَ کَرْبِی، وَ تَکْفِیَنِی الْمُهِمَّ مِنْ أُمُورِی، وَ تَقْضِیَ عَنِّی دَیْنِی، وَ تُجِیرَنِی مِنَ الْفَقْرِ، وَ تُجِیرَنِی مِنَ الْفَاقَهِ، وَ تُغْنِیَنِی عَنِ الْمَسْأَلَهِ إِلَى الْمَخْلُوقِینَ، وَ تَکْفِیَنِی هَمَّ مَنْ أَخَافُ هَمَّهُ، وَ عُسْرَ مَنْ أَخَافُ عُسْرَهُ، وَ حُزُونَهَ مَنْ أَخَافُ حُزُونَتَهُ، وَ شَرَّ مَنْ [مَا] أَخَافُ شَرَّهُ، وَ مَکْرَ مَنْ أَخَافُ مَکْرَهُ، وَ بَغْیَ مَنْ أَخَافُ بَغْیَهُ، وَ جَوْرَ مَنْ أَخَافُ جَوْرَهُ، وَ سُلْطَانَ مَنْ أَخَافُ سُلْطَانَهُ، وَ کَیْدَ مَنْ أَخَافُ کَیْدَهُ، وَ مَقْدُرَهَ مَنْ أَخَافُ [بَلاءَ] مَقْدُرَتَهُ عَلَیَّ، وَ تَرُدَّ عَنِّی کَیْدَ الْکَیَدَهِ، وَ مَکْرَ الْمَکَرَهِ، اللَّهُمَّ مَنْ أَرَادَنِی فَأَرِدْهُ، وَ مَنْ کَادَنِی فَکِدْهُ، وَ اصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُ وَ مَکْرَهُ وَ بَأْسَهُ وَ أَمَانِیَّهُ، وَ امْنَعْهُ عَنِّی کَیْفَ شِئْتَ، وَ أَنَّى شِئْتَ، اللَّهُمَّ اشْغَلْهُ عَنِّی بِفَقْرٍ لا تَجْبُرُهُ، وَ بِبَلاءٍ لا تَسْتُرُهُ، وَ بِفَاقَهٍ لا تَسُدُّهَا، وَ بِسُقْمٍ لا تُعَافِیهِ، وَ ذُلٍّ لا تُعِزُّهُ، وَ بِمَسْکَنَهٍ لا تَجْبُرُهَا،

اللَّهُمَّ اضْرِبْ بِالذُّلِّ نَصْبَ عَیْنَیْهِ، وَ أَدْخِلْ عَلَیْهِ الْفَقْرَ فِی مَنْزِلِهِ، وَ الْعِلَّهَ وَ السُّقْمَ فِی بَدَنِهِ، حَتَّى تَشْغَلَهُ عَنِّی بِشُغْلٍ شَاغِلٍ لا فَرَاغَ لَهُ، وَ أَنْسِهِ ذِکْرِی کَمَا أَنْسَیْتَهُ ذِکْرَکَ، وَ خُذْ عَنِّی بِسَمْعِهِ وَ بَصَرِهِ وَ لِسَانِهِ وَ یَدِهِ وَ رِجْلِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَمِیعِ جَوَارِحِهِ، وَ أَدْخِلْ عَلَیْهِ فِی جَمِیعِ ذَلِکَ السُّقْمَ، وَ لا تَشْفِهِ حَتَّى تَجْعَلَ ذَلِکَ لَهُ شُغْلا شَاغِلاً بِهِ عَنِّی وَ عَنْ ذِکْرِی، وَ اکْفِنِی یَا کَافِیَ مَا لا یَکْفِی سِوَاکَ، فَإِنَّکَ الْکَافِی لا کَافِیَ سِوَاکَ، وَ مُفَرِّجٌ لا مُفَرِّجَ سِوَاکَ، وَ مُغِیثٌ لا مُغِیثَ سِوَاکَ، وَ جَارٌ لا جَارَ سِوَاکَ، خَابَ مَنْ کَانَ جَارُهُ سِوَاکَ، وَ مُغِیثُهُ سِوَاکَ، وَ مَفْزَعُهُ إِلَى سِوَاکَ، وَ مَهْرَبُهُ [إِلَى سِوَاکَ ] ، وَ مَلْجَؤُهُ إِلَى غَیْرِکَ [سِوَاکَ ] ، وَ مَنْجَاهُ مِنْ مَخْلُوقٍ غَیْرِکَ، فَأَنْتَ ثِقَتِی وَ رَجَائِی وَ مَفْزَعِی وَ مَهْرَبِی وَ مَلْجَئِی وَ مَنْجَایَ، فَبِکَ أَسْتَفْتِحُ، وَ بِکَ أَسْتَنْجِحُ، وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ، وَ أَتَوَسَّلُ وَ أَتَشَفَّعُ، فَأَسْأَلُکَ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ، فَلَکَ الْحَمْدُ وَ لَکَ الشُّکْر ُ

و إِلَیْکَ الْمُشْتَکَى، وَ أَنْتَ الْمُسْتَعَانُ، فَأَسْأَلُکَ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَکْشِفَ عَنِّی غَمِّی وَ هَمِّی وَ کَرْبِی فِی مَقَامِی هَذَا، کَمَا کَشَفْتَ عَنْ نَبِیِّکَ هَمَّهُ وَ غَمَّهُ وَ کَرْبَهُ، وَ کَفَیْتَهُ هَوْلَ عَدُوِّهِ، فَاکْشِفْ عَنِّی کَمَا کَشَفْتَ عَنْهُ، وَ فَرِّجْ عَنِّی کَمَا فَرَّجْتَ عَنْهُ، وَ اکْفِنِی کَمَا کَفَیْتَهُ، [وَ اصْرِفْ عَنِّی ] هَوْلَ مَا أَخَافُ هَوْلَهُ، وَ مَئُونَهَ مَا أَخَافُ مَئُونَتَهُ، وَ هَمَّ مَا أَخَافُ هَمَّهُ بِلا مَئُونَهٍ عَلَى نَفْسِی مِنْ ذَلِکَ، وَ اصْرِفْنِی بِقَضَاءِ حَوَائِجِی، وَ کِفَایَهِ مَا أَهَمَّنِی هَمُّهُ مِنْ أَمْرِ آخِرَتِی وَ دُنْیَایَ، یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ، [وَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ] ، عَلَیْکَ [عَلَیْکُمَا] مِنِّی سَلامُ اللَّهِ أَبَداً [مَا بَقِیتُ ] وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ، وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیَارَتِکُمَا، وَ لا فَرَّقَ اللَّهُ بَیْنِی وَ بَیْنَکُمَا، اللَّهُمَّ أَحْیِنِی حَیَاهَ مُحَمَّدٍ وَ ذُرِّیَّتِهِ، وَ أَمِتْنِی مَمَاتَهُمْ، وَ تَوَفَّنِی عَلَى مِلَّتِهِمْ، وَ احْشُرْنِی فِی زُمْرَتِهِمْ، وَ لا تُفَرِّقْ بَیْنِی وَ بَیْنَهُمْ طَرْفَهَ عَیْنٍ أَبَداً فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ،

یا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ، أَتَیْتُکُمَا زَائِراً وَ مُتَوَسِّلاً إِلَى اللَّهِ رَبِّی وَ رَبِّکُمَا، وَ مُتَوَجِّهاً إِلَیْهِ بِکُمَا، وَ مُسْتَشْفِعاً [بِکُمَا] إِلَى اللَّهِ [تَعَالَی] فِی حَاجَتِی هَذِهِ، فَاشْفَعَا لِی فَإِنَّ لَکُمَا عِنْدَ اللَّهِ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ، وَ الْجَاهَ الْوَجِیهَ، وَ الْمَنْزِلَ الرَّفِیعَ وَ الْوَسِیلَهَ، إِنِّی أَنْقَلِبُ عَنْکُمَا مُنْتَظِراً لِتَنَجُّزِ الْحَاجَهِ وَ قَضَائِهَا، وَ نَجَاحِهَا مِنَ اللَّهِ بِشَفَاعَتِکُمَا لِی إِلَى اللَّهِ فِی ذَلِکَ، فَلا أَخِیبُ، وَ لا یَکُونُ مُنْقَلَبِی مُنْقَلَباً خَائِباً خَاسِراً بَلْ یَکُونُ مُنْقَلَبِی مُنْقَلَباً رَاجِحاً [رَاجِیاً] مُفْلِحاً مُنْجِحاً مُسْتَجَاباً بِقَضَاءِ جَمِیعِ حَوَائِجِی [الْحَوَائِجِ ] ، وَ تَشَفَّعَاً لِی إِلَى اللَّهِ، انْقَلَبْتُ عَلَى مَا شَاءَ اللَّهُ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ إِلّا بِاللَّهِ، مُفَوِّضاً أَمْرِی إِلَى اللَّهِ، مُلْجِئاً ظَهْرِی إِلَى اللَّهِ، مُتَوَکِّلاً عَلَى اللَّهِ، وَ أَقُولُ حَسْبِیَ اللَّهُ وَ کَفَى، سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ دَعَا، لَیْسَ لِی وَرَاءَ اللَّهِ وَ وَرَاءَکُمْ یَا سَادَتِی مُنْتَهًى، مَا شَاءَ رَبِّی کَانَ، وَ مَا لَمْ یَشَأْ لَمْ یَکُنْ،

و لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ إِلّا بِاللَّهِ، أَسْتَوْدِعُکُمَا اللَّهَ، وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی إِلَیْکُمَا، انْصَرَفْتُ یَا سَیِّدِی یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَوْلایَ وَ أَنْتَ [أُبْتُ ] یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ یَا سَیِّدِی، [وَ] سَلامِی عَلَیْکُمَا مُتَّصِلٌ مَا اتَّصَلَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ ، وَاصِلٌ ذَلِکَ إِلَیْکُمَا، غَیْرُ [غَیْرَ] مَحْجُوبٍ عَنْکُمَا سَلامِی إِنْ شَاءَ اللَّهُ، وَ أَسْأَلُهُ بِحَقِّکُمَا أَنْ یَشَاءَ ذَلِکَ وَ یَفْعَلَ، فَإِنَّهُ حَمِیدٌ مَجِیدٌ، انْقَلَبْتُ یَا سَیِّدَیَّ عَنْکُمَا تَائِباً، حَامِداً لًلَّهِ، شَاکِراً رَاجِیاً لِلْإِجَابَهِ، غَیْرَ آیِسٍ وَ لا قَانِطٍ، آئِباً عَائِداً رَاجِعاً إِلَى زِیَارَتِکُمَا، غَیْرَ رَاغِبٍ عَنْکُمَا، وَ لا مِنْ [عَنْ ] زِیَارَتِکُمَا، بَلْ رَاجِعٌ عَائِدٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ إِلّا بِاللَّهِ، یَا سَادَتِی رَغِبْتُ إِلَیْکُمَا وَ إِلَى زِیَارَتِکُمَا، بَعْدَ أَنْ زَهِدَ فِیکُمَا وَ فِی زِیَارَتِکُمَا أَهْلُ الدُّنْیَا، فَلا خَیَّبَنِیَ اللَّهُ مَا [مِمَّا] رَجَوْتُ وَ مَا أَمَّلْتُ فِی زِیَارَتِکُمَا، إِنَّهُ قَرِیبٌ مُجِیبٌ.

آماری درباره شهدای کربلا

تعداد یاران امام حسین علیه السلام بنا به فرمایش امام باقر علیه السلام
۱۴۵ نفر بوده اند
۴۵ نفر سواره
و یکصد نفر پیاده.

تعداد نیروهای دشمن ۳۰۰۰۰ ( سی هزار نفر)
از نظر موازنه ی قوا ۲۰۰ نفر از دشمن در برابر بک نفر از نیروهای امام حسین علیه السلام قرار داشته اند.

ترتیب جنگ ها در روز عاشورا
تیرباران صبح عاشورا و شهادت پنجاه و چهار تن از یاران امام حسین علیه السلام
جنگ های تن به تن بعد از تیرباران صبح عاشورا و قبل از نماز ظهر عاشورا تعداد شهدا حدود چهل نفر
اقامه ی نماز ظهر و شهادت سه نفر از مدافعان نماز ظهر
جنگ های تن به تن بعد از نماز ظهر و شهادت حدود ده نفر از یاران امام حسین علیه السلام

جنگ های تن به تن شهدای بنی هاشم و شهادت حدود ۲۸ تن از بستگان امام حسین علیه السلام
و سرانجام شهادت امام حسین علیه السلام

ده نفر هم شهدای پس از شهادت امام حسین علیه السلام هستند.

تعداد افراد و یاران و همراهان امام حسین علیه السلام در کربلا عبارت بوده است از
۱۴۵ نفر رزمنده بوده اند که همگی به شهادت رسیده اند
و ۷۵ نفر هم باقی مانده که به اسارت در آمدند.
جمع نهابی و کل نفرات کاروان امام علیه السلام ۲۲۰ نفر می شود.
در این باره باید از شهدای پیشاهنگ به تعداد نه نفر هم یاد نماییم.
شهدای پیشاهنگ افرادی از قبیل مسلم بن عقیل و هانی ره هستند که در ارتباط با حادثه ی کربلا و در بیرون از کربلا به شهادت رسیده اند.
در ضمن محمد و ابراهیم  پسران حضرت مسلم بن عقیل  که جزو شهدای پس از شهادت امام حسین علیه السلام هستند، یک سال پس از عاشورا در کوفه به شهادت رسیدند.