پاداش روزه ماه شعبان

امام باقر علیه السلام فرمود: هر که ماه شعبان را روزه بگیرد، این روزه پاک کننده هر لغزش و «وَصْمَه» و «بادِرَه» است.

ابو حمزه گوید که به امام باقر علیه السلام گفتم: «وَصْمَه» چیست؟ فرمود: سوگند برای نافرمانی خدا و نذر در نافرمانی خدا.

عرض کردم: «بادِرَه» چیست؟ فرمود: سوگند خوردن هنگام خشم، و توبه از این سوگند پشیمانی بر آن است.

امام صادق علیه السلام فرمود: به خدا سوگند که روزه ماه شعبان و ماه رمضان، دو ماه پشت سر هم توبه ای مقبول از سوی خدای عزوجل است.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر که روز اول ماه شعبان را روزه بگیرد بی‌گمان بهشت بر او واجب آید، هر که دو روز را روزه بگیرد، خداوند در دنیا در هر روز و شبی به او بنگرد و نگریستن خویش را در بهشت نیز از او برنگیرد، و هر که سه روز روزه بگیرد، خداوند را در بهشت او هر روزه بر روی عرش زیارت کند.

امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صل الله علیه و اله فرمود: شعبان ماه من و رمضان ماه خداست و آن بهار مستمندان است خداوند عید قربان را تنها برای سیر کردن تهیدستان از گوشت قرار داد پس آنان را از گوشت قربانی بخورانید.

اسامه بن زید گوید: پیامبر خدا صل الله علیه و اله همواره روزه می‌گرفت تا جایی که دیگران می‌گفتند پیوسته روزه خواهد گرفت و آن قدر روزه را رها می‌ساخت که می‌گفتند دیگر روزه نخواهد گرفت.

راوی می‌گوید از اسامه بن زید پرسیدم آیا دیدی که پیامبر خدا صل الله علیه و آله در ماهی طوری روزه بگیرد که در ماه‌های دیگر آن گونه روزه نگیرد؟ گفت: آری!

گفتم: در کدام ماه؟ گفت: ماه شعبان که همان ماه میان ماه رجب و ماه رمضان است و مردم از آن در غفلت هستند و آن ماهی است که در آن ماه اعمال به پیشگاه پروردگار جهانیان بالا رود و دوست دارم در حالی اعمال بالا رود که روزه دار باشم.

ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص۱۱۹ – ۱۲۳