اعتقادات ۱۱

نوشته شده توسط مدیر    بدون دیدگاه |

بعد از اخراج حضرت آدم از اون باغ، حضرت آدم برای پذیرفته شدن توبه اش بدرگاه خدا، خیلی گریه و تلاش کرد تا اینکه نهایتا به امر خدا و بوسیله فرشتهٔ وحی و امین خدا، جناب جبرائیل، از سرگذشت و مظلومیت حضرت سید الشهداء، امام حسین علیه السلام، مطلع شد و بر مصائب ایشون خیلی گریه کرد و خدا هم بواسطهٔ گریهٔ آدم بر سید الشهداء، توبه ایشونو پذیرفت و لذا از همون ابتدای زندگی انسانها بر روی زمین، گریه بر مصائب امام حسین علیه السلام، شد کلید پذیرش توبه.

فَتَلَقَّی آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْهِ اِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ. (البقره، ۳۷)

بعد از اینکه خدا به آدم و همسرش و شیطان امر کرد که از اون باغ بیرون برند، به اونها فرمود:

و اگر هدایتی از طرف من برای شما آمد، پس کسانی که از هدایتِ من پیروی کنند، خوفی برای آنها نبوده و آنها محزون نمی شوند.

قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِیعاً فَاِمَّا یَأْتِیَنَّکُمْ مِنِّی هُدیً فَمَنْ تَبِعَ هُدایَ فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ ( البقره ، ۳۸).

و اینطوری بود که زندگیِ حضرت آدم و فرزندانش روی کره زمین شروع شد و به مرور و به نوبت فرزندان آدم، از عالم ذر وارد بدنهای خاکیِ توی این دنیا می شدند و بعد از تموم شدن عمرشون، روحشون به عالَم بعدی منتقل میشد.

از اون زمان تا حالا هم، هدایتها و هدایت کننده های زیادی از طرف خدا، برای بیداری و تذکر انسانها اومده (علی الخصوص ۱۲۴۰۰۰ نبی و کُتُب آسمانی قبلی). البته به جز آیات و نشانه های خدا که همیشه در زندگی تک تکِ انسانها و برابر چشم و گوششون قرار داره، آخرین، برترین و ماندگار ترین هدایتِ رسمی خدا، دین اسلام (قرآن)، و خاتم النبیین صلی الله علیه و آله، و سبزده معصومِ بعدی (اهل بیت و عترت رسول خدا، علیهم السلام) بوده.