حق دست

و أما حق یدک فأن لاتبسطها إلى مالایحل لک فتنال بما تبسطها إلیه من الله العقوبه فى الآجل و من الناس بلسان اللائمه فى العاجل؛ و لاتقبضها مما افترض الله علیها؛ و لکن توقرها بقبضها عن کثیر مما لایحل لها و بسطها الى کثیر مما لیس علیها؛ فاذا هى قد عقلت و شرفت فى العاجل وجب لها حسن الثواب فى الاجل
ترجمه:

اما حق دست بر تو آنست که به سوی حرام دراز نشود زیرا سبب عقوبت و عذاب خداوند در آخرت و ملامت و سرزنش مردم در دنیا خواهد بود؛ و دستهایت را منع نکنی از چیزی که خداوند بر آن واجب نموده است. بلکه با استفادهء صحیح و مشروع؛ دستهایت را موقر و بزرگ نما به این بیان که از تمام جیزهای که حرام است دورش نگهداری و برای بدست آوردن آنچه که مفید است باز وآزادش گزاری؛ پس درین صورت است که مورد احترام دیگران در دنیا و پاداش و اجر خداوند در آخرت قرار خواهی گرفت.

حقوق واجب الهی

امام على سلام الله علیه

مِن واجِبِ حُقُوقِ اللَّهِ عَلَى العِبادِ النَّصیحَهُ بِمَبلَغِ جُهدِهِم وَ التَّعاوُنُ عَلى إقامَهِ الحَقِّ بَینَهُم؛

از حقوق واجب خدا بر بندگان، خیرخواهى به اندازه توان، و یارى کردن یکدیگر براى برپایى حق در میان خود است.

دانش نامه امیرالمؤمنین علیه السلام ج ۴ ص ۱۹۰