آسودگی خیال از زبان امام صادق علیه السلام

 

مِنْ خَطِّ الشَّهِیدِ رَحِمَهُ اللَّهُ‏ قِیلَ لِلصَّادِقِ علیه‌السلام عَلَى مَا ذَا بَنَیْتَ أَمْرَکَ فَقَالَ عَلَى أَرْبَعَهِ أَشْیَاءَ

عَلِمْتُ أَنَّ عَمَلِی لَا یَعْمَلُهُ غَیْرِی فَاجْتَهَدْتُ

وَ عَلِمْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مُطَّلِعٌ عَلَیَّ فَاسْتَحْیَیْتُ

وَ عَلِمْتُ أَنَّ رِزْقِی لَا یَأْکُلُهُ غَیْرِی فَاطْمَأْنَنْتُ

وَ عَلِمْتُ أَنَّ آخِرَ أَمْرِی الْمَوْتُ فَاسْتَعْدَدْت‏[۱]

 

 

۱۰۰- بخط شهید رحمه اللَّه نوشته است بحضرت صادق (ع) عرض کردند کار خود را بر چه چیز بنا کرده‏اى؟ فرمود بر چهار چیز:

۱- فهمیدم که عمل مرا دیگرى انجام نمیدهد پس بکوشش پرداختم.

۲- دانستم که خداوند بر حال من اطلاع دارد خجالت کشیدم.

۳- فهمیدم روزى مرا دیگرى نخواهد خورد آرامش یافتم.

۴- و دانستم بالاخره بسوى مرگ میروم بهمین جهت آماده آن شدم.[۲]

 

 

[۱] مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوارالجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار (ط – بیروت)، ۱۱۱جلد، صفحه ۲۲۸، دار إحیاء التراث العربی – بیروت، چاپ: دوم، ۱۴۰۳ ق.

[۲] مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، مواعظ امامان علیهم السلام ( ترجمه جلد ۷۵ بحار الأنوار)، ۱جلد، صفحه ۲۰۳، اسلامیه – تهران، چاپ: اول، ۱۳۶۴ش.