ساده زیستی پیامبر صل الله علیه و اله

در تعبیرات دینی آمده است که اگر خواستید بفهمید دنیا و ثروت چقدر می‌ارزد ببینید پیش چه کسانی است. اگر دیدید نزد افراد خوب است بفهمید ثروت و دنیا ارزش دارد، اما اگر پیش افراد خوب نیست، معلوم می‌شود چیز خوبی نیست و گرنه خدای سبحان آن را به خوبها می‌داد.

امیر مؤمنان علی علیه السلام در نهج البلاغه می‌فرماید:« این قدر خود را ارزان نفروشید» سپس به عنوان تفکری منطقی طی دو مقدمه استدلال می‌کند.

مقدمه اول: آیا خدا پیامبرش را گرامی داشت یا نه؟ بدون تردید عزیزترین بندگان پیش خدا پیامبر است و هیج کرامت و عزت و حرمتی نبود، جز آنکه خدای سبحان به پیامبرش داد و فرمود:« و رَفَعنا لَکَ ذِکرک».

مقدمه دوم: زندگی پیامبر صل الله علیه و آله بسیار ساده بود و حتی ایشان مدتها گرسنه می‌خوابیدند. چه در شعب ابی طالب و جه در غیر آن و اگر مالی از خدیجه سلام الله علیها رسید در راه اسلام خرج شد و حضرت مصرف شخصی نکرد. در آن سه سال شعب ابی طالب چه گرسنگی‌ها کشیدند.

سپس در مقام نتیجه گیری می‌فرماید: یا باید مال داشتن کمال و شرافت باشد در این صورت باید ملتزم شد که خدا پیامبرش را تحقیر کرده و این صحیح نیست و چون پیامبرش را تکریم کرده نه تحقیر، باید بدانید کسی را که خدا به مال سرگرم کرد به او اهانت کرده تا دیگر به سراغ معارف نیاید.

منابع:

۱.نهج البلاغه خطبه ۱۶۰

۲.عین الحیاه مجلسی ۹۹

۳.سوره انشراح آیه ۲۶