معنای توحید

واژۀ «توحید» مصدر باب تفعیل از ریشۀ «وحد» و به معنای واحد و یگانه دانستن خداست. واژه‌های «واحد» و «أحد» و جملۀ «لا إله إلّا الله» معمولاً برای نشان دادن یگانگی خدا به کار می‌روند:

﴿وَإِلهُکمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لَّا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِیمُ﴾
و معبود شما معبود یگانه‏اى است که جز او هیچ معبودى نیست [و اوست] بخشایشگر مهربان.

البته گاه واژۀ «توحید» به جای واحد دانستن خدا، به معنای واحد بودن خدا به کار می‌رود.

(بیشتر…)