زبانم لال اگر از رسول خداصلوات الله علیه و آله نشنیده باشم !

ابو مسلم مى گوید:
روزى با حسن بصرى و انس بن مالک به در خانه امّ‌سلمه (همسر رسول گرامى ) رفتیم . انس کنار در خانه نشست . من با حسن بصرى وارد منزل شدیم . حسن بصرى سلام کرد و امّ‌سلمه پاسخ داد. بعد پرسید:
– توکیستى فرزندم ؟
گفت :
– من حسن بصرى هستم .
فرمود:
– براى چه آمده اى ؟
گفت :
– آمده ام حدیثى از رسول خدا^{صلوات الله علیه و آله} درباره على بن ابى طالب^{علیه السلام} برایم بگویى .
امّ سلمه فرمود:
– به خدا قسم حدیثى به تو خواهم گفت که آن را با این دو گوشم از پیامبر خدا شنیده ام ، کر شوم اگر دروغ بگویم ! و با این دو چشمم دیدم ، کور شوم اگر ندیده باشم ! و قلبم آن را به خاطر سپرد، خداوند مهرش بزند اگر گواهى ندهد! و زبانم لال شود اگر از رسول خدا^{صلوات الله علیه و آله} نشنیده باشم که ایشان به على بن ابى طالب^{علیه السلام} فرمود:
یا على ! هر کس روز قیامت در پیشگاه خداوند حاضر شود و ولایت تو را انکار کند، در صف مشرکان و بت پرستان قرار مى گیرد.
در این حال ، حسن بصرى گفت :
– الله اکبر! شهادت مى دهم که حقا على بن ابى طالب^{علیه السلام} سرور من و سرور همه مؤ منان است .
هنگامى که از منزل امّ‌سلمه بیرون آمدیم ، انس بن مالک به او گفت :
– چرا تکبیر گفتى ؟
حسن بصرى حدیث امّ‌سلم را نقل کرد سپس گفت :
من از عظمت مقام على^{علیه السلام} تعجب کردم و تکبیر گفتم . در این وقت انس ‍ بن مالک خادم پیغمبر^{صلوات الله علیه و آله} خدا اظهار داشت :
– این حدیث را رسول خدا^{صلوات الله علیه و آله} سه یا چهار بار فرموده است