حق مالک

وأما حق سائسک بالملک فنحو من سائسک بالسلطان إلا أن هذا یملک ما لا یملکه ذاک تلزمک طاعته فیما دق و جل منک إلا أن تخرجک من وجوب حق الله و یحول بینک و بین حقه و حقوق الخلق؛ فإذا قضیته رجعت إلى حقه فتشاغلت به و لا قوه الا بالله.

ترجمه:

اما حق کسی که مالک تست؛ پس مثل حق کسی است که بر تو حکومت دارد مگر با این تفاوت که مالک چیزی را مالک است که سلطان و حاکم مالک آن نیست ! پس بر تو لازم است که مالک را در امور کوچک و بزرگ اطاعت نمائی تا وقتی که اطاعت از او منافات با اطاعت و فرمانبرداری خدای متعال نداشته باشد و حق خودش را بین تو و حق خدا و حقوق دیگر بندگان خدا حایل و پرده نکرده باشد؛ پس هر وقت که حقوق خدا و دیگر بندگان خدا را ادا نمودی؛ بر گرد و حق مالکت را ادا کن.

دعای هجدهم:هنگام خطر

نیایش، هنگامى که خطرى از او مى‏گذشت، یا مطلبى که داشت بزودى بر آورده مى‏شد

 وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السّلَامُ إِذَا دُفِعَ عَنْهُ مَا یَحْذَرُ، أَوْ عُجّلَ لَهُ مَطْلَبُهُ

 

اللّهُمّ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى حُسْنِ قَضَائِکَ، وَ بِمَا صَرَفْتَ عَنّی مِنْ بَلَائِکَ، فَلَا تَجْعَلْ حَظّی مِنْ رَحْمَتِکَ مَا عَجّلْتَ لِی مِنْ عَافِیَتِکَ فَأَکُونَ قَدْ شَقِیتُ بِمَا أَحْبَبْتُ وَ سَعِدَ غَیْرِی بِمَا کَرِهْتُ.
وَ إِنْ یَکُنْ مَا ظَلِلْتُ فِیهِ أَوْ بِتّ فِیهِ مِنْ هَذِهِ الْعَافِیَهِ بَیْنَ یَدَیْ بَلَاءٍ لَا یَنْقَطِعُ وَ وِزْرٍ لَا یَرْتَفِعُ فَقَدّمْ لِی مَا أَخّرْتَ، وَ أَخّرْ عَنّی مَا قَدّمْتَ.
فَغَیْرُ کَثِیرٍ مَا عَاقِبَتُهُ الْفَنَاءُ، وَ غَیْرُ قَلِیلٍ مَا عَاقِبَتُهُ الْبَقَاءُ، وَ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ.

 

ترجمه :
خدایا سپاس ترا بر نیکوئى قضایت، و بر آنچه از من بگرداندى از بلایت. پس نصیب مرا از رحمت خود، در این عافیت عاجل و نعمت دنیاى زائل منحصر مساز که بوسیله آنچه دوست دارم بدبخت شوم، و دیگرى به سبب آنچه من ناپسند دارم خوشبخت گردد و در صورتى که آن عافیت که روز را در آن به شب برده یا شب را در آن به روز آورده‏ام مقدمه بلائى دائم و وبالى مستمر باشد، پس آن بلا و وبال را که برایم به تأخیر افکنده‏اى پیش انداز و آن نعمت و عافیت را که پیش انداخته‏اى به تأخیر افکن، زیرا چیزى که پایانش بقا است، کم نیست. و بر محمد و آلش رحمت فرست.

استغفاری که سبب زیادی علم یا مال می شود

به روایت دیگر از آن حضرت نقل شده:

هرکه در دو ماه پیاپى،هر روز چهارصد بار این دعا را بخواند،خدا به او دانش بسیارى یا دارایى‏ فراوان کرامت فرماید،و دعا این است:
اَسْتَغْفِرُاللَّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ بَدیعُ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ مِنْ جَمیعِ ظُلْمى وَ جُرْمى وَ اِسْرافى عَلى نَفْسى وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ
آمرزش مى‏جویم از خدا که معبودى جز او نیست،زنده و پاینده،بخشنده‏ و مهربان،پدیدآورنده آسمانها و زمین،از همه ستم و گناه و نافرمانى‏ام از خدا و به سوى‏ او باز مى‏گردم.
شیخ طوسى و دیگران روایت کرده‏ اند که مستحب است مؤمن هر روز این دعا را بخواند:
اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِنُورِ وَجْهِکَ الْمُشْرِقِ الْحَىِّ الْباقىِ الْکَریمِ وَ اَسْئَلُکَ بِنُورِ وَجْهِکَ الْقُدُّوسِ الَّذى اَشْرَقَتْ بِهِ السَّمواتُ وَانْکَشَفَتْ بِهِ الظُّلُماتُ وَ صَلُحَ عَلَیْهِ اَمْرُ الاَْوَّلینَ وَالاْ خِرینَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اَنْ تُصْلِحَ لى شَاْنى کُلَّهُ
خدایا از تو مى‏خواهم به نور تابناک جلوه زنده پاینده کریم‏ات،و از تو مى‏خواهم به نور جلوه‏ بسیار مقدّست که آسمانها به آن تابان شد،و تاریکى‏ها به آن برطرف گشت،و اصلاح شد به آن امر پیشینیان و پسینیان،اینکه بر محمّد و خاندانش درود فرستى،و همه کارهایم را اصلاح نمایى.
کفعمى از حضرت باقر علیه السّلام روایت کرده:

هرکه هر روز این دعا را بخواند حق تعالى امور دنیا و آخرت او را کفایت کند.
بِسْمِ اللَّهِ حَسْبِىَ اللَّهُ تَوَکَّلْتُ عَلَى اللَّهِ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ خَیْرَ اُمُورى کُلِّها وَ اَعُوذُبِکَ مِنْ خِزْىِ الدُّنْیا وَ عَذابِ الاْخِرَهِ
به نام خدا،خدا مرا بس است،توکل کردم بر خدا،خدایا خیر همه امورم را از تو مى‏خواهم،و به تو پناه مى‏برم از رسوایى دنیا و عذاب آخرت.
و نیز روایت کرده:هرکه هر روز این دعا را هفت بار بخواند،امور دنیا و آخرت او کفایت شود:
حَسْبِىَ اللَّهُ رَبِّىَ اللَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ
خداوند بس است مرا پروردگارم خداست،معبودى جز خدا نیست‏ بر او توکّل کردم،و او پروردگار عرش بزرگ است.
و نیز روایت کرده:هرکه در طول یک سال،هر روز یک بار این دعا را بخواند، تا جاى خد را در بهشت نبیند نمیرد:
سُبْحانَ الدّآئِمِ الْقآئِمِ سُبْحانَالْقآئِمِ الدّآئِمِ سُبْحانَالْواحِدِ الاَْحَدِ سُبْحانَ الْفَرْدِ الصَّمَدِ سُبْحانَ الْحَىِّ الْقَیُّومِ سُبْحانَ اللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحانَ الْحَىِّ الَّذى لایَمُوتُ سُبْحانَ الْمَلِکِ الْقُدُّوسِ سُبْحانَ رَبِّ الْمَلائِکَهِ وَالرُّوحِ سُبْحانَ الْعَلِىِّ الاَْعْلى سُبْحانَهُ وَ تَعالى
منزّه است پاینده پا برجا،منزّه است پا برجاى پاینده، منزّه است یگانه یکتا،منزّه است بى‏همتاى بى‏نیاز،منزّه است زنده به خود پاینده،منزّه است خدا،و به ستایش‏ مى‏ستایمش،منزّه است زنده‏اى که هرگز نمى‏میرد،منزّه است فرمانرواى بسیار مقدّس،منزّه است پروردگار فرشتگان و روح، منزّه است والاى برت،منزّه است او و بالاست.