فضیلت تعقیب

و چون از نماز فارغ شدى،شروع به خواندن تعقیب کن که تأکید و امر بسیار بر آن‏ شده،و حق تعالى فرموده:
فَاِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَاِلى رَبِّکَ فَارْغَبْ
زمانى که فراغت یافتى در عبادت بکوش،و به جانب پروردگارت رغبت کن.
در تفسیر این آیه روایت شده:چون از نماز فارغ شوى،خود را در دعا به زحمت انداز،و به سوى پروردگار خود میل کن، و حاجات خود را از او بطلب،و امیدت را از غیر او قطع کن.و از حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام روایت شده:هر کدام‏ از شما که از نماز فارغ شد،باید دستها را به سوى آسمان بلند کند،و خود را در دعا به سختى اندازد.از روایات استفاده مى‏شود، که تعقیب زیاد کننده روزى است،و مؤمن در نماز است،و ثواب نماز را دارد تا گاهى که مشغول به ذکر حق تعالى‏ است،و خواندن دعا پس از نماز واجب،بهتر از خواندن نماز مستحبّ است.علاّمه مجلسى رحمه اللّه فرموده:از کلمه‏ «تعقیب»ظاهر مى‏شود،که قرآن و دعا و ذکر وقتى متصّل به نماز است،عرفا تعقیب مى‏باشد،ولى بهتر آن است‏ که با وضو،و در حال نشستن رو به قبله باشد،و افضل در وقت خواندن تعقیب نشستن بر طریق تشهّد[یعنى متورکّا و بروى کفل] است،و در اثناى تعقیب به ویژه در تعقیب نماز شام سخن نگوید،و بعضى گفته‏اند:تمام شرایط نماز را در تعقیب‏ رعایت کنند،و ظاهر آن است که پس از نماز،به هر حالى که مشغول قرآن و ذکر و دعا باشد،ثوابى براى آن مقرّر است هر چند در حال راه رفتن انجام گیرد.مؤلف گوید:براى دین و دنیا،دعاهاى بسیار،از ائمه اطهار علیهم السّلام در تعقیب نمازها وارد شده،و چون اشرف عبادات بدنى نماز است،و تعقیبات روایت شده را،در تکمیل نمازها دخالتى بس عظیم است،و همچنین موجب بالا رفتن درجات،و فرو ریختن گناهان،و حصول خواسته‏ها،و حاجات‏ مى‏شود،به خاطر این دعاگو رسید،که قسمتى از آنها را در این رساله ذکر نمایم،و اکثر آن را از کتاب«بحار»و«مقباس» علاّمه مجلسى عطّر اللّه مرقده الشریف نقل مى‏کنم،پس مى‏گویم:تعقیبات بر دو قسم است:تعقیبات مشترک،و تعقیبات مختصّ