اعتقادات ۲۱

شرط اول که لازم هست ولی بدلیل اختیاری که بشر داره،  کافی نیست، اینه که خداوند به اون شخص منت بزاره و خواهان بیداری و هدایتش باشه. واِلا نه نبی الهی و نه هیچ کس و هیچ چیز دیگه ای نمیتونه موجب بیداری و هدایت اون فرد بشه.

وَ ما یَسْتَوِی الْأَحْیاءُ وَ لاَ الْأَمْواتُ اِنَّ اللَّهَ یُسْمِعُ مَنْ یَشاءُ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِی الْقُبُورِ(فاطر، ۲۲).

و زنده ها و مرده ها با هم مساوی نیستند. قطعا خدا به هر کسی بخواهد، می شنواند ولی تو کسانی را که در قبرها هستند، نمی توانی بشنوانی.

اما چرا خدا به همه منت نمیگذاره تا همه رو از خواب غفلت بیدار کنه؟

در جواب باید گفت که اولا خدا، علاوه بر تعلیمات عالم ارواح، از روی رحمانیتش (مهربونی عمومی) برای بیداری و هدایت همه، یکسری آیات و نشونه های عمومی توی این دنیا قرار داده تا همه با دیدن اونها، به خودشون بیاند و راه هدایتو بشناسند. پس به قدر کافی به همه منت گذاشته و اسباب بیداری و هدایتو برای همه جور کرده. مثل کتب آسمانی و انبیاء الهی و آیات و نشونه های موجود در عالم خلقت و  …

دوما، خدا به بشر اختیار داده تا به میل خودشون به سمت هدایت بیاند. چون فقط این نوع هدایتی که به میل و اختیار خود شخص باشه ارزش داره. وگرنه خداوند میتونسته بالاجبار همه رو مثل ملائکه، بنده و اهل اطاعت خودش خلق کنه.

سوم اینکه، خداوند از راز دلهای یشر آگاهه.

اِنَّ اللَّهَ عالِمُ غَیْبِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ اِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (فاطر، ۳۸). قطعا خدا پنهانی آسمانها و زمین را می داند و حتما به درون دلها آگاه است.

خدا از دل افراد خبر داره که چه کسی برای رسیدن به خواسته های نفسانیش، عمدا دروازهٔ معنویاتو روی خودش بسته و راه اجابت خواسته های هوای نفس و شیطان رو در پیش گرفته.

خدا میدونه که چه کسی در مواجهه با حقیقت و پذیرش اون، تعصب بیجایی نداره و خودشو عمدا به خواب نزده و هنوز روحش کاملا نمُرده و استعداد بیدار شدن رو هنوز داره و یا مبتلا به تعصبات بیجایی نیست. برای همین هم فقط به این افراد منت گذاشته و اونها رو با آیات و نشونه های خاص بیشتری روبرو میکنه تا هم فرصت دیگه ای برای به خود اومدن به اونها داده باشه و هم حجت بر اونها تموم شده باشه. حتی ممکنه فردی که در خواب غفلته، بعضا کار خیری انجام بده و دیگران براش دعای خیر و طلب هدایت کنند. اینجا خدا که دنبال بهانه برای هدایت کردن ماست، اگر خیری یا مختصر شرایطی در اون شخص ببینه، باز بواسطهٔ اون دعای دیگران، ممکنه فرصت بیدار کننده دیگه ای در اختیار اون فردِ غافل قرار بده. وگرنه افرادی رو که میدونه دیگه به مرگ روحی مبتلا شدند و دیگه به هیچ وجه بیدار نمیشند رو نه تنها برای بیداریشون دیگه کاری نمی کنه (چون خدا کار بیهوده و عبث انجام نمیده)، بلکه روی چشم و گوش و قلب معنوی اونها پرده ای میکشه تا با معنویات کاری نداشته باشند و بیشتر توی دنیایِ گمراهِ خودشون که دنبالش هستند فرو برند. در  واقع اینطوری خواسته و انتخاب خودشونو براشون اجابت کرده.

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُکِّرَ بِآیَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِیَ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَکِنَّهً أَن یَفْقَهُوهُ وَفِی آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ فَلَن یَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا (الکهف، ۵۷).

و چه کسی ظالمتر از کسی است که آیات پروردگارش به او تذکّر داده می شود پس از آن رو برمی گرداند و آنچه را که پیش فرستاده فراموش می کند؟ ما بر دلهای اینها پرده هایی انداخته ایم تا آن را نفهمند و در گوشهای آنها سنگینی قرار دادیم و اگر آنها را به طرف هدایت دعوت کنی، پس هرگز در این وقت هیچگاه هدایت نمی شوند.

به هر حال، منشاء اینکه خدای مهربون برای بیدار شدن بعضیها فرصت دوباره ای در اختیارشون میذاره، بر میگرده به اعتقادات و اعمال و رفتارِ خودِ اون افراد.

حدیث روز

روش پیامبران

پیامبر خدا صلى اللَّه علیه وآله: 

الصَّلاهُ مِن شَرائع الدّینِ، وفیها مَرضاهُ الرَّبِّ عزّ وجلّ، وهیَ مِنهاجُ الأَنبیاءِ؛

نماز، از آیین‌‏هاى دین است و در آن، خشنودى پروردگار عزّ وجلّ است. نماز، راه و روش پیامبران است.

الخصال: ص ۵۲۲ ح ۱۱ / شناخت‌نامه نماز: ج۱ ص۱۱۸