اعتقادات ۱۲

نوشته شده توسط مدیر    بدون دیدگاه |

قبل از ادامه مطالب قبلی، بهتره مقداری بیشتر در مورد عالم ارواح و عالم ذر صحبت کنیم.

قبلا کلیت عالم ارواح و عالم ذر اینطوری بیان شد که ارواحِ بنی آدم، بعد از تعالیم عالم ارواح، وارد عالم ذر شده و بعد از اون، به مرور، از عالم ذر وارد بدنهای خاکیِِ تویِ این دنیا می شند.

تویِ همهٔ عوالم، انوار مقدس چهارده معصوم علیهم السلام، همیشه و همه جا به عنوان حجتهای الهی و مربیانِ ما، همراه و راهنمای ما بوده، هستند وخواهند بود.

ﻭَ ﺣُﺠَﺞِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻋَﻠَﻲ ﺃَﻫﻞِ ﺍﻟﺪُّﻧﻴَﺎ ﻭَ ﺍﻵﺧِﺮَﺓِ ﻭَ ﺍلأُْﻭﻟَﻲ (زیارت جامعهٔ کبیره). و حجتهای خدا بر اهل دنیا، و اهل آخرت و اهل عالم اول (عوالم قبلی).

توی عالم ارواح، مفاهیم هر صفت و اندوختهٔ علمی که بعدا برای کسب معرفت خدا و رشد و به کمال رسیدنِ بنی آدم لازم بود، توسط چهارده نور مقدس الهی، به ارواح بشر تعلیم داده شد که اسم این تعلیمات رو تعلیماتِ فطری یا تعلیماتِ عالم ارواح گذاشتند. مثلا میل داشتن به صداقت و درستی، زیبایی پسندی، وفاداری و … از موارد تعلیمی در اونجا بود که حتی بدترین افرادِ روی زمین هم فطرتاً گرایش به این صفات دارند. توی عالم ارواح، ما اختیاری نداشتیم که بتونیم از کسب این تعلیمات طفره بریم و اجباراً ارواح همه انسانها در معرض این تعلیمات قرار گرفتند. یعنی تعلیمات عالم ارواح، به همهٔ ارواحِ بشر به یک میزان و با یک کیفیت ارئه شد و دیگه کسی نمیتونه بعداً بهانه بیاره که من تعلیم ندیده بودم. یا کم تعلیم دیده بودم. چیزی شبیه به دانش آموزای ابتدایی که چه بخاند و چه نخاند، اونارو به مدرسه می فرستند و سرکلاس درس می نشونند و همه از معلمشون مطلبی یکسان و به یک میزان میشنوند.

عالم ذر و چگونگیِ گذراندن اون، یکی از عوالم مهم و اثر گذار در سرنوشت ما انسانهاست. سوای از اینکه کیفیت و نحوهٔ زندگیِ این بدنهای ذره ای توی عالم ذر چه جوریه، باید گفت که توی عالم ذر، اهالی اونجا اختیارِ اینو دارند که به اجرای تعالیمی که توی عالم ارواح کسب کردند، متمایل و مصمم باشند یا نه.

چیزی مثل تعطیلات تابستونیِ دانش آموزای دورهٔ ابتداییِ مثال قبلیمون، که در دوره سال تحصیلی همشون مجبور بودند سرِکلاس درس بشینند، ولی توی دوره بعدی یعنی سه ماههٔ تعطیلی تابستون، مختارند که سمت درسهای دورهٔ قبلشون نرند و اونها رو فراموش کنند و بجاش دنبال مطالب دیگه ای که دلشون میخاد برند، و یا هر کدوم مختارند که حواسشون به درس و مشقای سال قبلشون باشه تا هم اونا رو فراموش نکنند و هم اگه موقعیتش پیش اومد، اونها رو بکار بگیرند.

یادمه وقتی به دبستان می رفتیم، همینکه دوره سال تحصیلی تموم میشد و دوره تعطیلات تابستونی شروع میشد، اولین کاری که میکردیم این بود که فورا کاغذای دفتر و کتابامونو می کندیم و باهاشون موشک و کشتی و … درست می کردیم! یعنی با این کارمون نشون میدادیم که دیگه تصمیم نداریم توی تعطیلات تابستونی، درسای قبلی رو مرور کنیم تا بعدا از اونها استفاده کنیم.

البته تعدادی از بچه ها این کار رو نمی کردند و توی تعطیلات کتابای قبلیشونو مرور می کردند. مسلما وقتی سال تحصیلی بعدی شروع می شد، اینها با دست پُرتر و شرایط علمی بهتری نسبت به بقیه وارد مدرسه می شدند و پیشرفت سریعتر و بیشتری هم می کردند.

یه مثال دیگه برای اینکه نحوهٔ داشتنِ اختیار در پایبند بودن و مصمم بودن به اجرای تعلیمات رو بهتر نشون بده، اینه که همهٔ ما برای گرفتن گواهینامه رانندگی، حتما باید کتاب آئین نامه رانندگی رو تعلیم ببینیم و امتحان بدیم. خوب همه اجبارا این کار رو می کنیم (مثل تعلیم اجباری همه در عالم ارواح).

اما آیا وقتی تعلیمات تموم شد و گواهینامهٔ رانندگی گرفتیم (وارد عالم ذر شدیم) ، همه ما در ذهنمون به تعلیمات آئین نامه رانندگی پایبندیم؟ به اجرای این تعلیمات مصممیم؟ یا اینکه همش توی این فکر هستیم که وقتی پشت فرمون نشستیم (وارد دنیا شدیم) اگر موقعیتش پیش اومد، این تعلیمات و آئین نامه های رانندگی رو کنار بگذاریم و هر طور دلمون خواست رانندگی کنیم؟

بطور مشابه، در عالم ذر هم چون میدونیم قراره به این دنیا بیایم، می تونیم تصمیم بگیریم یا متمایل باشیم به اینکه هر وقت و هر جا (چه در عالم ذر و چه در دنیا) موقعیتش پیش اومد، تعالیم عالم ارواح رو رعایت کنیم یا نکنیم.

مسلما افراد متمایل و مصمم به اجرای تعلیمات رو، در وقت عمل ( وقت ورود به این دنیا)، در جایگاه و موقعیت عالیتر قرار می دند (مثل جایگاه حضرت ابالفضل العباس یا حضرت زینب کبری علیهم السلام در خانه اهل بیت) و افراد گریزان یا ستیزه جو با تعلیمات رو در جایگاههای پَست (مثل جایگاه عمر لعنه الله علیه با نطفه ای نامشروع).

حدیث روز

نوشته شده توسط مدیر    بدون دیدگاه |